vá það er svo margt sem ég þarf að segja á sama tíma og ég er svo hrædd um að ég gleymi því áður en ég skrifa það niður!

fyrst á dagskrá:
nasty boy með trabant ómar (ómar haha) í kringum mig á þessari stundu. ég get ekki lýst því hversu mikið stuð þetta lag kemur mér í. stundum það mikið stuð að ég fer að dansa - ein inni í herbergi eða eldhúsi eða hvar sem er og syng auðvitað hátt og snjallt með. en stundum fæ ég bara fiðring í magann og mér nægir að syngja ótrúlega innilega með í hausnum á mér, jafnvel hreyfa varirnar með endrum og eins, og auðvitað hreyfa hausinn með. þetta verður til dæmis að duga mér ef ég er að keyra. svo gott lag sko.
þessi diskur, emotional, er reyndar bara óendanlega skemmtilegur og hressandi. svo snjallir menn. ég fékk diskinn nefnilega í jólagjöf og nú get ég verið með hann á fleiri stöðum en bara í tölvunni hans ómars. það er takmörkun. geisladiskaeignin vetir mér frelsi. takk dagný og inga.

annað á dagskrá:
ég var að uppgötva að þetta er fjórða færslan í röð sem ég skrifa á miðvikudegi. þvílík tilviljun. sumir segðu að þetta væri samsæri. ég get þó afskrifað það þar sem það samsæri væri væntanlega af mínum höndum og ég er ekki með neitt samsæri. miðvikudagar eru svosem ágætir dagar. ekki skólalega séð samt.

þriðja á dagskrá:
jólin eru búin að vera nokkuð góð hingað til. ég er búin að eyða ásættanlegum tíma með fjölskyldunni minni. hinn árlegi hittingur ömmu böddu og afa péturs og þeirra barna og barnabarna (engin barnabarnabörn hingað til (miðað við samræðurnar í matarboðinu myndi ég giska á að dabba frænka verði sú fyrsta sem færir afa og ömmu barnabarnabörn)) er yfirstaðinn og var hreinlega þrælskemmtilegur.
ég gerði mér grein fyrir því þetta árið (maður fer að gera sér grein fyrir ýmsu í sambandi við peninga við brottflutning að heiman sjáið til) hvílíkt örlæti þessi matarboð eru. ég skal segja ykkur það. þau elda kalkún, bjóða uppá bæði reykt svínaköt og venjulegt, sem og hamborgarahrygg, ásamt meðlæti auðvitað. þvílík vinna og peningar. því má ekki gleyma að amma badda býr til ís sem er besti ís í heimi. hann og brynja eru í samkeppni. ömmuís er samt ábyggilega betri. kannski samt vegna þess að hann má aldrei fá nema á jólunum.
það var gaman að hitta þetta fólk - suma hitti ég ekki nema þetta eina skipti á árinu. það er ómögulegt. verst þykir mér að hitta ekki litlu sætu frænkur mínar - dætur hans friðriks bróður mömmu - oftar. þær vaxa svo hratt og maður missir bara af því.

ég fékk annars slatta af jólagjöfum. það var gaman. ég upplifði samt afdrifaríkasta og erfiðasta aðfangadagskvöldið hingað til. svakalegt. jólakjóllinn í hættu. gríski dúkurinn í hættu. geðheilsa fólks í hættu. gjafir í hættu.
ég myndi segja að rauðvín geti verið hættulegt.

gjafir: hárblásari, sængur (handa mér og ómari), sími, fartölvutaska (langþráð), hálsmen, eyrnalokkar, geisladiskar (emotional, hjálmar (tvö eintök), takk), bók (lífsloginn), listaverk, jólasveinar, vörur úr l'occitane, hluta úr hálsmeni, einhvers konar klút með skrauti, kerti, handklæði, glös (og síðar fleiri glös í eftirájólagjöf).
ég held þetta sé komið. ég myndi ekkert vera að taka því persónulega ef ég gleymdi að telja upp einhverja gjöf. þá er hún bara komin í notkun og er ekki lengur á gjafaborðinu.

maturinn er auðvitað búinn að vera stórkostlegur og ég held ég sé búin að uppgötva það að ég elska hangikjöt, uppstúf, kartöflur og rauðkál mest af öllum mat.

fjórða mál á dagskrá:
mig dreymdi illa í nótt. ég vaknaði næstum því grátandi. það var hræðilegt. nú skil ég hvað sirrý átti við þegar hún sagði að hún þyrði aldrei að útskrifast með akkúrat einingar. mig dreymdi nefnilega að ég hefði fallið í tveimur áföngum með núll! það var ógeð. ég vissi ekkert hvað ég átti að gera. svo einhvern veginn fléttaðist draumurinn í veruleikann og ég fór að rugla eitthvað inni í herbergi, sótti símann og ætlaði að fara að hringja í kennarana. svo fattaði ég bara að ég hefði ekkert sótt símann og lægi bara ennþá inní rúmi. úff. svo óþægilegt. þá lá ég bara ógeðslega þreytt inní rúmi að deyja úr stressi yfir því að ég væri að fara að falla þannig að ég gat ekki sofnað en líka að deyja úr þreytu og gat ekki staðið upp til að fara að læra.

nú verð ég að fara að læra. sama hvað ég ákvað fyrir jólafríið. ég er alveg með hnút í maganum, finnst eins og ég sé að blekkja sjálfa mig ógeðslega mikið. kemur.

ég bið þá forláts sem eru enn að bíða eftir myndum. það vandamál get ég engu öðru um kennt en leti.

hér er samt smá forskot á sæluna. já þetta er ég í fína jólakjólnum mínum sem var í hættu um stund.





verið sæl og lifið vel.

moððerfokker. þar fór það.

jólagjafakaup í dag. can't wait. jólagjafakaup eru eitt það erfiðasta sem ég veit um. ég er allavega búin að ákveða fimm gjafir af fimmtán. ten to go.

ég lenti í ömurlegu í gær. ég var að dúlla mér í jólagjafainnkaupum, enginn asi, þegar ég fékk símtal úr númeri sem ég þekkti ekki klukkan tíu mínútur í segs.

-halló?
-hæ, þetta er fjóla [vaktstjóri], ætlar þú ekkert að fara að mæta í vinnuna?
-ha?

þá kom í ljós að tuttugu mínútum áður, skv. vaktaplani, átti ég að mæta í vinnuna. kemur stefanía. ég auðvitað brunaði heim, skipti um föt og kom frekar utan við mig og úfin niður í vinnu tíu mínútum síðar. sjæse. mér brá.
ég fer alltaf a.m.k. tvisvar yfir vaktaplönin mín og merki skýrt og greinilega við vaktirnar mínar. einhvern veginn fór þessi framhjá mér. bömmer. en þetta reddaðist. þetta fólk er svo duglegt. það kom brjáluð ös stuttu síðar og við vorum fimm á vakt. við rúlluðum þessu upp myndi ég segja. puff.

jæja. ég ætla að fara að borða og sturtast og punta mig og ralla niður í bæ að versla. eyða peningum. svo gaman - nei.

uuu erða blogg eða? kannski?

svo mikil leti.

unnsa bara vann! þrátt fyrir að ég sé yfir höfuð virkilega mótfallin fegurðarsamkeppnum (ég meina hversu kjánalegt er það að keppa í fegurð? en það er annar og lengri pistill) fylltist ég smá stolti vegna sigurs unnar birnu í heimskeppninni í fegurð. ekki veit ég hvers vegna eða hvað það var nákvæmlega sem gerði mig stolta.
"ég er stolt af þér fyrir að vera falleg!" nei! asnalegt.
já ætli það hafi ekki verið vitneskjan um það að íslendingur hafi skarað fram úr á einhverju sviði á einhverjum tímapunkti. svo auðvitað eru þessar fegurðarsamkeppnir bara byggðar þannig upp að fiðringurinn magnast í maganum á manni með hverri sekúndunni sem líður og loks þegar vinningshafinn er tilkynntur segja allir "ég vissi það allan tímann" með tárin í augunum. lagið náttúrulega býður uppá tár sko.

nei ég veit ekki. ég held að enginn viti.

letin já. kannski ekki svo mikil leti. skólinn kallar á mikla vinnu, vinnan kallar á mikla vinnu, félagslífið kallar á smá vinnu - sem þó er lítið sinnt, ræktin kallar á svolitla vinnu líka. þetta skilur eftir svona korter til 60 mínútur í afslöppun, samansafn af stundum milli stríða (þess skal kannski getið að frímínútur í skólanum teljast ekki sem afslöppun - þær eru stressandi). svo er auðvitað svefninn, hann fær u.þ.b. 6-7 tíma á sólarhring. svo krúttlegt.
það versta er að hópverkefnin eru í svo miklu magni að ekki gefst tími fyrir hin stóru einstaklingsverkefni. lallíbúllí. það er samt skemmtilegt í hópverkefnum. stundum. samt ekki alltaf neinei.

fljótlega koma inn myndir frá trabant, hjálmum og greifalitlujólum. þegar ég nenni.

lagið: helgi björnsson - ef ég nenni.

fallegt lag, auk þess passar það vel við líðandi stundir.

óbless.

gleðiii! hamingjaa! (svona segir ómar þegar hann sér voffa litla) (hahahah grín). ómar er krútt.
honum finnst reyndar krútt vera niðrandi. ef einhver segir við hann að hann sé krúttlegur tekur hann því sem móðgun því honum finnst bara að smábörn og dýr megi vera krúttleg. haha.

gleðin og hamingjan er hins vegar af allt öðrum ástæðum! ótrúlega skemmtó.

mér tókst að gera bloggið mitt ótrúlega ljótt með því að troða þessum jólagjafalista hérna til hægri. tilgangurinn með þessu er að nú þarf ég ekki að ekki-blogga (minnir mig á heimspeki að setja ekki og bandstrik fyrir framan eitthvað orð) í langan tíma svo að allir fái að sjá jólagjafalistann.
ég bara hreinlega kann ekki að taka þetta ljósgráa dót hægra megin í heddernum. vá hvað ég er tæknilegnei.
skiljanlegt? nei? ok.

allavega, nú blasir jólagjafalistinn minn við öllum (reyndar held ég engum sem ætlar að gefa mér jólagjafir því það eru fáir sem lesa bloggið mitt sem gefa mér jólagjafir) og ég get bloggað að vild.

nú er ég með svona skemmtilegt dót eitthvað sem gengur núna um þennan blessaða veraldarvef.


Kommentaðu með nafninu þínu og:

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig

2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig

3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig

4 Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér

5. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á

6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig

7. Ef þú lest þetta verðuru að setja þetta á bloggið þitt!


koma svo krakkar.

já og ég vil þakka sirrý opinberlega fyrir að lána mér í smástund og fljótlega selja mér ódýrt þetta fína netkort þar sem mitt aumingjanetkort skemmdist (eins og blessaða tölvan er að gera smám saman núna líka).
sirrý þú ert krútt.

jæja, ég kveð að sinni. með mynd?





artí eða? ójá.

bless.

*endurbætt*

nú er komið að jólagjafalista.

-hárblásari! góður! með hita- og kraftstillingum.
-vettlingar, ekki fingravettlingar, fallegir ekki girly, (kannski íslenska mynstrið), jafnvel trefill og húfa í stíl.
-úlpa, falleg en samt hlý.
-inneign í spútnik/vero moda/skemmtilega skóbúð eða bara kringluna.
-rúmföt (tvö sett) og lak sem er 180x215.
-steikarhnífar (gafflar í stíl ef vel liggur á fólki).
-teketill *viðbót*
-andlitsrakakrem frá l'occitane (laugarvegur 79 eða eitthvað þannig)
-andlitsmaski (grænn) frá l'occitane
-vörur frá l'occitane (ég get þá skipt ef mér líkar ekki, hoho).
-úr, fíngert, kvenlegt.

draumur:
-fartölva (mín er ömurleg).
-nýr sími
-i-pod

geisladiskar:
helgi valur - demise of faith
trabant - emotional
hjálmar - hjálmar

bækur:
lífsloginn - björn þorláksson
fólkið í kjallaranum - auður jónsdóttir

og það er ég sem kveð (með mynd því ég var að læra það).

ég fór í leikhús. það var fínt. mér finnst gói svo fyndinn leikari. hann er víst biskupssonurinn. svalur gaur.
þetta var svona vitleysuleikrit. þar sem maður fer í hnút í sætinu sínu og er ótrúlega stressaður yfir því að þetta og hitt fattist og að þessi nái ekki að fela sig tímanlega og þessi nái ekki að hætta að kyssa þennan áður en þessi labbar inn. og svona.
fínt leikrit.

ég auglýsi eftir einhverjum til að marsera inn á árshátíðina með mér. ég er ráðþrota. all the good ones are taken. nei ég var nú að grínast. mig vantar samt einhvern.
ekki grín að ég veit bara um tilfelli af marseringarpörum þar sem stelpan bað strákinn. hvað er það? mig langar að vera boðið.
já nú hrannast þeir upp í röðum. nei? ok.

allavega. ég ætla að gera ritgerð um helgina. svo ætla ég að elskast við alla. nei. núna er ég að fara í vinnuna.
eftir að ég les aðeins í uppeldisfræði.

ókeyjbææææj.

já stebbý babba mebb kvebba stebbi.

ég er veik heima fyrir þá sem ekki hafa orðið varir við það.
bömmer.
kláraði múmínálfaverkefnið í gær, setti myndir og allt. svo kemst ég ekki í skólann til að kynna það.

vandamálið við þá ákvörðun að vera veik heima er að henni fylgir samviskubit. ef maður er nógu hraustur til að liggja uppí rúmi og sofa, vakna svo og blogga, sofa svo, vakna svo og lesa smá, sofa svo, vakna svo og horfa á eitthvað, sofna (já þarna var ég laumulega að lýsa veikindadögum mínum fyrir lesendum), er maður þá ekki nógu hress til að fara í skólann?
ég veit ekki. það er fátt meira pirrandi en að sitja kvefaður með hausverk í skólanum. ojbara. skárra er þá að vinna. alltaf með nefrennsli, þar af leiðandi alltaf að sjúga uppí nefið eða hlaupa og snýta sér. versta hausverkjaljós í heimi er líka hið alþjóðlega skólaljós.
það erfiðasta í heimi er að gera eitthvað að gera eitthvað sem reynir á minnið þegar maður er veikur.
ef maður er að vinna þá er maður alltaf á ferðinni og veikindin hreinlega gleymast. semí.

ójá svo á ég leikhúsmiða í kvöld. það er erfitt að fá sig til að beila á leikhúsi. hræsni að fara ekki í skólann en fara í leikhús?
maður spyr sig. og heilsan spyr sig í kvöld þegar að leikhúsinu kemur. eitt er víst að ég fer allavega mjög líklega ekki út að borða fyrir leikhúsið eins og planað var.
bömmer.

vorkunn púnktur is skástrik takk fyrir,
bless.

fokkhell

i've got the fever.
nei ég veit það ekki alveg en ég er allavega veik. og það er pirrandi. ég er með svona túrverkjasyndrome.
það felur í sér að pirrast á öllu sem undir venjulegum kringumstæðum væri ekki pirrandi.
já og samt er ég ekki með túrverki.

vá hvað lífið er stútfullt af ákvörðunum sem er erfitt að taka.
það er svo auðvelt að taka ranga ákvörðun sem á eftir að skipta máli það sem eftir er. kannski er málið samt að láta það ekki á sig fá. að taka bara ákvarðanir, sjá hvert þær leiða mann og vera glaður ef þær leiða mann eitthvert jákvætt en gleyma þeim bara annars og reyna aftur.

ég er í varasalva afvötnun. ég var samt aldrei háð varasalva heldur vaselíni. það er víst betra (vaselínið) en klárlega ekki gott. ég er með krónískan varaþurrk og hef verið með í ógeðslega langan tíma. áratug. eða eitthvað. ég hef ekki alltaf reitt mig á varasalva/vaselín þann tíma.
ég ákvað að láta samt reyna á þessa kenningu svo margra í kringum mig; að ég sé háð vaselíni vegna þess að ég nota það.
ef ég losna við varaþurrkinn þá sanna ég kenninguna, mér og öðrum til mikillar gleði. ef ekki þá ætla ég að snúa mér aftur til vaselíns. pocket size. það er til.

ég var að hnerra fjórum sinnum og þetta er ábyggilega í svona eittþúsundþrjúhundruðsjötugastaogfjórða skiptið sem það gerist í dag. gaman það.

bless.

ég bjó til próf sem er hérna til hliðar. geggjað hipp og kúl og hjálmar.

rökfræði í heimspeki 203 er awesome to tha max.
til eru tvær merkingar orðsins "eða": annars vegar bundin merking; "annað hvort eða", þar sem annar valmöguleikinn útilokar inn, hins vegar óbundin merking; "og/eða" þar sem bæði annar möguleikanna getur átt við sem og báðir.

skiljanlegt? já og algjör snilld. sigurður ólafsson er algjör snilld.
hann er svo hnyttinn kennari. haha. og hann segir hluti stundum svo skemmtilega.
sirrý var að tala um að skófla vissi ekki af sér og hugsaði ekki.
sigurður: "já, auðvitað hefur skófla ekki vitund."

haha. fyndið.

jæja. takið nú prófið og gerið mig stolta. það er kannski semí-erfitt. ég hef allavega fengið að heyra það hingað til - en það sker þá bara úr þá sem vita mest. hoho.

bleeess

myphotoalbum ruglið er í ruglinu. ruglið í ruglinu.
það er pirrandi. mig langaði að setja inn nokkrar vel valdar myndir frá gærkveldinu.
það hófst á matarboði hjá aubí. geggjagamanveij. að því loknu fauk (nei ég fauk ekki) ég heim að henda saman einhverjum búningi fyrir halloween teitið með greifastaffinu.
ég var eighties gymnastic girl. voða svalt og allt það.

það voru auðvitað leikir með tilheyrandi hlátri og myndatöku. búningarnir voru framúrskarandi.

svo mikið sem gerðist sem er merkilegt. ég komst líka að svo miklu sem allir vita en ég hef aldrei vitað af því ég hef aldrei farið á greifadjamm. eins og t.d. hverjir verða svakalega fullir. og hverjir eru skotnir í hverjum. og svona.

æjæj. verður vinnan nokkuð vandræðaleg núna? kannski er maður betur settur án þessarar vitneskju.

ég er nefnilega trúnó manneskja og varð að standa undir því nafni. trúnó magnið á tyrklandi var þannig að jón gísli notaði á mig nafnið stessa trúss. nafni minn hann stefán jökulsson er ágætur trúnómaður líka og gekk undir nafninu stessi trúss.
svo svalt.

annars er það í fréttum að ég kann að gera geggjað góðan ís. jább.
búa til heitt kakó (ekki neitt svissmissrugl - bara alastefanía sko) og setja ísinn útí. namminamm. var að borða svoleiðis núna.
ég verð samt að segja að bónusís er held ég bara besti vanilluísinn.

jæja núna ætla ég að reyna aftur að setja myndirnar inn.
oh ég var að muna að kannski gleymdi ég peysunni minni uppí skeifu. þá þarf ég að fara að leita að henni núna.

já og svo tók ég úlpu í misgripum. hún er stór og hana vantar eiganda.

bless.