þriðjudagur, nóvember 30, 2004

þetta er ekki eðlilegt.
ég er orðin þreytt á þessum öskrum. er ekki bara hægt að halda ró sinni? þetta er svo smitandi. ef einn öskrar þá byrja hinir að öskra. þetta er ekki góð fyrirmynd. þetta er smitandi. ef fólk verður endalaust vitni að rifrildum og skömmum verður það helsta samskiptaleið þess.

plís róa sig.

ég-boð?

annars, tékkitt:
nýr línkur: gáfuðu stelpurnar
nokkrar ungar meyjar með besta blogg í heimi. svara líka athyglisverðum spurningum með athyglisverðum svörum.

kegs.
mér er svo kalt og mér líður svo illa að ég er að deyja.
en ég er samt ekki í alvöru að deyja. en mér líður þannig.
en samt ekki alveg í alvöru.
en mér er geðveikt kalt og líður ömurlega.

ég þoli ekki kvef. helvítis drasl.
já. jón ofurmaður fékk línk hjá mér.
hann er mjög fyndinn. og ég ætla að vitna í fynduna hans hérna:
ég og blablakegfaælfadfaevaj áttum samtal sldafjæelfjae og áttum að setja nafn hvors annars bæði fyrir og eftir hvert orð sem við sögðum. samtalið varð svona:
jón þú jón jón ert jón jón fín jón jón gaur jón, jón jón jón.

sem mér finnst mjög fyndið og ég hló mjög mikið þegar ég las það.

okeyjbæjeðakegs.
sjaldan hefur bros átt betur við til að lýsa tilfinningum mínum.

ritgerðin er tilbúin og ég á næstum því þann sem ég vil eiga.

mánudagur, nóvember 29, 2004

já nú er ég veik.
ég er að drekka heitt vatn með engiferrót í. mjög hressandi. ég setti samt of lítið af engiferrótinni. vatnið er ekki nógu bragðsterkt.

ég hef aðra sögu að færa.

ég hef brennt mig svo oft á brigðulleika internetsins að alltaf þegar ég sendi færslu eða komment á bloggið mitt - eða annarra - þá klippi ég textann ("copy" á fræðimáli) svo að ef til þess kemur að textinn detti út þá hef ég þann valmöguleika að geta einfaldlega límt hann ("paste" á fræðimáli) í stað þess að endurskrifa hann - sem getur valdið mjög miklum sálrænum erfiðleikum og pirringi.

helvítis fljótfærnin í mér áðan olli því að ég klippti ekki textann áður en ég kommentaði á nýju færsluna hans stefáns upphrópunarmerki.
ég bara skil þetta ekki þar sem það er orðinn svo mikill vani hjá mér að ýta á ctrl+a og svo ctrl+c áður en ég sendi textann. það eru sjálfvirk viðbrögð. svona fo'real.

já allavega. það er nú sjaldnar sem kommentin koma ekki, en þetta er samt góður vani vegna þess að það kemur fyrir.
nú jæja. ég semsagt gleymdi mér í amstri dagsins áðan og klippti ekki.
viti menn:
kommentið kom ekki vegna þess að internet explorer kogsaði.
frábært NEI.

jæja. þá er sögustund lokið að sinni.
ég þakka áheyrnina og kveð með angurværð í hjarta (upp að vissu marki).

kegs.
*ýtaáctrl+aogctrl+c*

pjéss. SJITTFOKKHELL ég var að bryðja nokkra bita af engiferrót og mér líður eins og munnur minn og háls séu að brenna af mér.

takkfyrirbless.
frábær pödduteiknari og drottnari grænmetis og kakkalakka hefur bæst í hóp vor.
hann heitir ómar - og á hér með link hér til hliðar.
hann fær mín einlægu meðmæli og ég mæli sterklega með innliti á þetta frábæra bloggdraslsjittfokk. (http://folk.is/platypus).

HAHAHA. fokksjitthell. (þetta er það sem ég sagði oft þegar ég las fyrstu færsluna hans (samt er alveg soldið af einkahúmor... en samt ekkert mikið. en smá. en það er samt fyndið þó maður fatti ekki einkahúmorinn - er ég nokkuð viss um)).

núna verð ég að segja eitt stykki sögu.

ég var að prenta út í formi uppkasts - sem þýðir lélegri gæði og gífurlegur hraði prentunar.
ég ýtti á print - leit niður á prentarann og sá að gaurinn var tómur - engin blöð.
ég hugsaði með mér "jæja, ég næ þá í fleiri blöð. þetta verður nú samt smá leiðinlegt því ef prentarinn á að prenta en hefur engin blöð að geyma þá er alltaf eitthvað smá vesen að koma honum af stað aftur."
ég heyrði prentarann byrja samt að prenta, svo að rökhugsun mín ályktaði að það hafi verið eitt blað í prentaranum. sem reyndist rétt.
ég stökk því af stað til að ná í fleiri blöð (þau eru geymd á skápnum inní herberginu mínu (tölvan er líka þar) þannig að það var svosem ekki langt að fara).

þetta krafðist mikilla snúninga sem hér verður lýst í nokkuð smáum atriðum, en fyrst hvernig líkamsstaða mín var þegar ég hóf ferlið:
-ég sat og var að gera mig klára til að standa upp í þeim tilgangi að sækja blöð.
-ég heyrði prentarann byrja að prenta.
-ég beygði mig niður svo að ég sæi undir borð (þar er prentarinn staðsettur) og sá að prentarinn var byrjaður að prenta því það kom á daginn að hann átti eftir eitt blað.
-ég stökk upp af stólnum.
-ég sneri mér til hægri í þeim tilgangi að komast framhjá stólnum.
-ég rann til (þó ekki alvarlega) því ég er í ullarsokkum.
-ég teygði mig uppá skáp og inní pappírsvafninginn sem hefur að geyma prentarablöðin.
-ég náði í slatta af blöðum.
-ég stökk af stað til baka.
-ég henti mér á gólfið (og meiddi mig í olnboganum og hnjánum og annarri ristinni).
-ég teygði mig með blaðabunkann í prentarann.
-ég (gerði ekkert, vildi bara ekki skemma ég-mynstrið). prentarinn kláraði að prenta fyrsta blaðið.
-ég stakk bunkanum inn.
-ég fann efsta blaðið renna úr greipum mér þegar prentarinn tók nýtt blað.

og ég kalla mig smooooooooth eftir þetta.
það eru ekki allir sem gætu staðið sig undir svona pressu og reddað málunum þannig að vesenið sem hæfist uppúr ekki nægum blöðum í prentaranum yrði að raunveruleika.

takk fyrir og góða nótt.
eða kegs, eins og einhver segir.

laugardagur, nóvember 27, 2004

ég hef svo mikið að segja af því ég er ekki búin að blogga svo lengi.

ég var að enda við að lesa fullt af gömlum færslum.
rifja upp gamla tíma - gamlar ástir - gamla vini - gamla bústaði (staður sem maður býr á, ekki hús sem maður leigir eina helgi/viku) - gamla bekki.

mér finnst hevví asnalegt að ég hafi ekki búið lengur í móasíðu sjö a. það var ótrúlega gott hús.
sem á reyndar slæmar minningar. einar af mínum verstu - en þeim er hægt að vinna úr.

það er mjög gott að dýfa vanilluíspinna út í svissmiss. mæli meððí.

lærdómurinn hefur tekið yfir líf mitt. ég hef ekki tíma til neins annars og vil ég biðjast afsökunar á sinnuleysi mínu í garð vina og vandamanna.
slatti sem eftir er; fimm próf - ritgerðir (best að skrifa ekki fjölda þeirra - einhver gæti reiðst).

teljarinn er að standa sig svona semível.
talan eykst hægt og bítandi.
planið er reyndar að hafa teljarann bara þarna í brot úr tíma jarðar.
mig langaði bara til þess að sjá hversu margir eru að svíkjast undan kommentaskyldu sinni, viðveruskráningu og áhugatjáningu.

ég hef komið í legoland.

þegar ég var lítil hélt ég að tyggjó væri svona kramið á götunni vegna þess að þegar fólk henti því útúr sér stigi það ofan á það.
ég komst að raun um annað þegar ég framkvæmdi það sjálf í fyrsta skipti.
hvað gerðist? jú, tyggjóið límdist við skóna mína og fáfræði barnsins skapaði vesen.
ég fattaði samt ekki strax hvernig tyggjóið kremdist þá svona á götum bæja og borga - það var ekki fyrren síðar meir.

ég held að tyggjólosun á göturnar fari minnkandi. sem er frábært vegna þess að fátt (eða jú alveg ágætlega margt) er subbulegra en fullt af tyggjóklessum á gangstéttum og götum - það fyrirfinnst einkum í miklu magni fyrir utan fjölfarna staði ungs fólks, t.d. menntaskóla, strætóstoppustöðvar og skemmtistaði.
við íhugun málsins held að ég hendi tyggjóinu mínu oftast nær í ruslafötur eða á aðra staði ætluðum rusli.

já nú er ég búin að teikna mynd af stelpu. það var mjög gaman.
má ég vera hún? má ég vera búin með öll verkefni í skóla? má ég vera með ofurheila? má ég fara til akureyrar?

drasl.

kegs.

þriðjudagur, nóvember 23, 2004

jájá krakkar mínir.
ég ákvað að testaða að setja teljara.
langar bara að tékkáðessusjitti.
en síðasta bloggfærsla er meirablogg og hún er fyrir neðan. þessi var bara til að láta vita af teljaranum. af því hann er ósýnilegur NEI.
af því mér finnst gaman að blogga.
deuce
Pronunciation: 'düs also 'dyüs
Function: noun
Etymology: Middle French deus two, from Latin duos, accusative masculine of duo two
[obsolete English deuce bad luck] a : DEVIL, DICKENS -- used chiefly as a mild oath <deuce is he up to now> b : something notable of its kind <deuce of a mess>

þetta er besta orð sem ég veit um hahaha. deuce.

ELO - blinded by the light
er bestasta lagið.
deuce kemur þar fyrir.

þetta lag vekur upp minningar um gamla og góða tíma. þar sem allt fer í fokk og verður svo væmið undir rest...
- nei þetta er ekki það sem ég ætlaði að segja.
bara um leið og ég byrjaði að skrifa "þar sem..." þá datt mér í hug "...allt fer í fokk..." sem er lína sem hlynur fer með í skyttulagi.
það sem þarna átti að standa er:
þar sem allt var fyndið og skemmtilegt og rúmhvílur tíðar.

já.

annars er það af mér að frétta að ég er nú búin að bræða eitt stykki flösku þannig að hún er afmynduð.
til þess að hægt sé að nota hana sem leikmun í leikriiiit.

okeyjbæj.

nei ég meina kegs.

sunnudagur, nóvember 21, 2004

þú varst kaldur
og kyrrðin þig þakti
konulausan
og tími þinn leið
regnvotar götur
og gljáandi stræti
gátu aðeins aukið þina neyð

þú sást á vappi vængjaða skugga
voteyga með hvít augnahár
og dvergvaxið frík með fölgræn augu
og feitan trúð er seldi börnum tár

já blásvartir
hrafnar í hjartanu búa
þar hoppa þeir
og krúnka lágt
því síst af öllu
vildu þeir vekja
vitund þín'um miðja nátt

og þú skynjar í skelfingu þinni
skyndilega verður allt ljóst
ósnortin liggur gáta þín grafin
í götunni þar sem þú áður bjóst

hvar átt'að leita
liggur ekki fyrir
leyndarmálið er vel geymt
gamli hrollurinn
þig heltekur aftur
í hverri íbúð er þar reimt

fékkst þér í pípu og púaðir stórum
pírðir augun sljó og rauð
heila þínum vafðir í
fjólublátt flauel
fannst tilveran vera grá og snauð

já borgin
er full af draugum drengur
sem í dimmum
skotum oft þar sjást
þeir töpuðu æskunni
og ellinni líka
og eiga barasta skilið að þjást

í myrkrinu augun þín æla ljósi
ísaköld birtan var hrímgrá
þínar eigin hugsanir
halda þér föstum
og höggva þig niður aftan frá

-bubbi

þetta lag heitir þetta feitletraða í textanum og er með þessum feitletraða fyrir aftan bandstrikið og er með bestu lögum í öllum heiminum - að mínu mati.

rosalega kalt inní herberginu mínu. alveg mjög.

ég ætlaði ekkert að blogga neitt mikið hérna, ég ætlaði að leyfa hinni færslunni að lifa eilítið lengur. heiðursfærslunni.
en tjáningarþörf mín hefur sigurinn.

nýir línkar.

tékkitt.

olga
halli
andri
finnur
katrín

hafið það annars gott í snjónum.

kegs.
 

© Stefanía 2008