Jájá. Ég mun aldrei hætta alveg að blogga.
Lífið er bara að koma fáránlega fram núna þannig að ég hef ekkert nennt að blogga. Þar að auki er ég í Reykjavík og skildi fartölvuna mína eftir hjá Ómari. Fokkers. Ég samt svakalega ánægð. Það sem skiptir nefnilega mestu máli (og þetta kenndi Sunna Dís mér) er að líta björtum augum á allt heila klabbið. Reyna bara að leiða framhjá sér þetta ömurlega og sjá að það er leið út, vegna þess að hún er alltaf til staðar. Alltaf.
Um þessar mundir fer mikil sjálfsígrundun fram og ég er að velta fyrir mér öllum mínum möguleikum og reyna að sigta út þá sem eru gagnlegir fyrir mig og fyrir mig eina, ekki svo ég geti hangið í rassgatinu á einhverjum öðrum. Ég ætla að hugsa um mitt eigið rassgat í smátíma. Það kenndi pabbi mér. Eða reyndi það allan síðasta vetur, það er loksins að síjast inn. Flott er.
Vinir vaxa í sundur og þannig er lífsins gangur.
Vinir sem ég held að eigi alltaf eftir að vera í lífi mínu eru fyrst og fremst Sunna Dís, Sigrún, Björk og Guðjón Magnússon. Ég vil þakka þeim veittan stuðning á liðnum árum. Flott er.
Takk fyrir bloggið og bless.
mánudagur, febrúar 20, 2006
miðvikudagur, febrúar 15, 2006
Ég var að spá.
Það má aldrei neinn annar sem ég þekki vera Jökulssonur eða dóttir. Það getur bara verið til einn X Jök. Eins og það getur bara verið til einn X tveir. Grín (ekki grín með fyrstu málsgreinina samt).
Stefán Jökulsson hefur eignað sér viðurnefnið Jök. Hugsið ykkur ef Nína væri t.d. Jök. Það gengi hreinlega ekki upp. Nína Jök? Ónójúdónt. (Þess má geta að engin sérstök ástæða er fyrir því að ég nefni Nínu nema sú að Nína er beint fyrir ofan Stefán í linkalistanum hans Ara).
Stefán það er eins gott að þú giftist ekki í útlöndum og öll fjölskyldan þín gerist Jök.
Þessi fannáll var í boði Stefaníu. Verið sæl.
Það má aldrei neinn annar sem ég þekki vera Jökulssonur eða dóttir. Það getur bara verið til einn X Jök. Eins og það getur bara verið til einn X tveir. Grín (ekki grín með fyrstu málsgreinina samt).
Stefán Jökulsson hefur eignað sér viðurnefnið Jök. Hugsið ykkur ef Nína væri t.d. Jök. Það gengi hreinlega ekki upp. Nína Jök? Ónójúdónt. (Þess má geta að engin sérstök ástæða er fyrir því að ég nefni Nínu nema sú að Nína er beint fyrir ofan Stefán í linkalistanum hans Ara).
Stefán það er eins gott að þú giftist ekki í útlöndum og öll fjölskyldan þín gerist Jök.
Þessi fannáll var í boði Stefaníu. Verið sæl.
sunnudagur, febrúar 12, 2006
I have been clucked:
4 störf sem ég hef unnið um ævina:
1. Unglingavinnan
2. Fóstra á Krógabóli
3. Upppvaskari, smá þjónn og þvottahúskona á Hótel Eddu
4. Þjónn á Greifanum (þvílíkur heiður)
4 bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:
1. Clueless
2. Pretty Woman
3. Office Space
4. American Beauty
4 staðir sem ég hef búið á:
1. Túngata, Tálknafirði
2. Laugaskóli, Dalasýslu (smábarn með móður og ömmu)
3. Goðaborgir, Grafarvogi, Reykjavík
4. Munkaþverárstræti 38, n.h. (current address)
4 sjónvarpsþættir sem mér líkar:
1. Family Guy
2. Sex and the City
3. The O.C.
4. Friends
4 síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:
1. Heimabanki Sparisjóðanna
2. Gmail
3. MA-pósturinn
4. Textavarpið
(Ég skoða þessar síður ekki daglega, ég fer ekki einu sinni daglega á netið)
4 staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
1. Noregur
2. Bretland
3. Danmörk
4. Belgía
4 matarkyns sem ég held uppá:
1. Spaghetti Bolognaise
2. Karamellukjúlli á Greifanum
3. Hungangs/sítrónuleginn kjúlli með kartöflusalati (sætar kartöflur)
4. Frönsk súkkulaðikaka
4 staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
1. París
2. Ástralía
3. Thailand
4. Heitu landi að sólbaðast, sötra kokteila og versla jafnvel.
8 bloggarar (8... það er svoltið mikið!) sem ég klukka:
1. Ómar
2. Steini
3. Vilhelm
4. Sunna Dís
5. Erla Hleiður
6. Ari Emm
7. Arnar Ó
8. ElFa A
Geggjað. Takk fyrir föstudagskvöldið allir. Sérstakan heiður fær Hildur Franklín fyrir heimskutlið og ótal stoppin á leiðinni heim. Haha.
4 störf sem ég hef unnið um ævina:
1. Unglingavinnan
2. Fóstra á Krógabóli
3. Upppvaskari, smá þjónn og þvottahúskona á Hótel Eddu
4. Þjónn á Greifanum (þvílíkur heiður)
4 bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:
1. Clueless
2. Pretty Woman
3. Office Space
4. American Beauty
4 staðir sem ég hef búið á:
1. Túngata, Tálknafirði
2. Laugaskóli, Dalasýslu (smábarn með móður og ömmu)
3. Goðaborgir, Grafarvogi, Reykjavík
4. Munkaþverárstræti 38, n.h. (current address)
4 sjónvarpsþættir sem mér líkar:
1. Family Guy
2. Sex and the City
3. The O.C.
4. Friends
4 síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:
1. Heimabanki Sparisjóðanna
2. Gmail
3. MA-pósturinn
4. Textavarpið
(Ég skoða þessar síður ekki daglega, ég fer ekki einu sinni daglega á netið)
4 staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
1. Noregur
2. Bretland
3. Danmörk
4. Belgía
4 matarkyns sem ég held uppá:
1. Spaghetti Bolognaise
2. Karamellukjúlli á Greifanum
3. Hungangs/sítrónuleginn kjúlli með kartöflusalati (sætar kartöflur)
4. Frönsk súkkulaðikaka
4 staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
1. París
2. Ástralía
3. Thailand
4. Heitu landi að sólbaðast, sötra kokteila og versla jafnvel.
8 bloggarar (8... það er svoltið mikið!) sem ég klukka:
1. Ómar
2. Steini
3. Vilhelm
4. Sunna Dís
5. Erla Hleiður
6. Ari Emm
7. Arnar Ó
8. ElFa A
Geggjað. Takk fyrir föstudagskvöldið allir. Sérstakan heiður fær Hildur Franklín fyrir heimskutlið og ótal stoppin á leiðinni heim. Haha.
þriðjudagur, febrúar 07, 2006
Í fyrrakvöld horfði ég á hryllingsmynd. Ég verð yfirleitt mjög uppveðruð og skelkuð þegar ég horfi á svoleiðis myndir. Ég er týpan sem öskrar á sjónvarpið: "Ekki fara inn í harbergið!" eða "Snúðu þér við!" eða "Hann er fyrir aftan þig!" og kippist til við bregðuatriði. Stundum er ég eina ástæðan fyrir því að fólkinu sem horfir á myndina með mér bregður.
The Descent varð fyrir valinu að þessu sinni. Hún er ógeðsleg. Ógeðsleg. Ógeðsleg. Ég get ekki sagt ógeðsleg nægilega oft til þess að lýsa því hversu ógeðsleg þessi mynd er. Ég á ennþá erfitt með að loka augunum, jafnvel í dagsbirtu. Og þá er ég ekki að ýkja!
Ég fór í ljós í gær (homminn ég) og ég gat ekki legið flöt í ljósbekknum heldur þurfti ég að draga lappirnar að mér og stara sífellt í kringum mig til að tryggja að viðbjóðurinn úr þessari mynd sæti ekki fyrir mér.
Ég hef aldrei séð neitt jafn ógeðslegt og fyrirbærin úr þessari mynd! Ég mæli með því að ENGINN sjái þessa mynd, til að halda geðheilsunni í sæmilegu ástandi fyrst og fremst. Oj bara. Oj bara oj bara. Og nú fékk ég hroll.
Í gær var árshátíð Kea-hótela og Greifans. Þvílíkur glæsileiki. Þegar ég gekk inn fékk ég "prom"-blóm um úlnliðinn, Ómar fékk rauða rós í jakkakragann og svo fengum við fordrykk. Á meðan við drukkum fordrykkinn spiluðu tveir menn (sem ég þekki eins og bræður núna vegna þess að þeir voru kynntir svo oft) djass fyrir okkur, svona eins konar for-dinnertónlist, voða kósý. Brátt tók við þriggja rétta, slefandi góð máltíð og vín með, bæði hvítt og rautt auðvitað.
Það var fiskur í forrétt eins og tíðkast mjög oft (og er bara gott og blessað), en ég er með ofnæmi fyrir öllu sjávarmeti og fékk þess í stað sveppasúpu og brauð. Ég er engin súpumanneskja, fæ mér til dæmis aldrei súpu nema ég hafi ekkert um það að segja, en ég hef aldrei, ALDREI, á minni ævi smakkað jafn góða súpu! Ekki einu sinni kakósúpu. Vá, svo góð sko.
Þvílíkt og annað eins örlæti hjá þessum gömlu greyjum. Gömlu? Nei, ég meina, ekki gömlu. Eftir á var svo sungið og dansað og allir skemmtu sér konunglega, nema þeir sem gerðu þau mistök að fara snemma heim.
Ég þakka fyrir mig Sigurbjörn, Ívar, Páll, Páll og Hlynur.
Orð dagsins er fávitahæli. Það var einu sinni notað á Íslandi. Haha!
Og svo bless.
The Descent varð fyrir valinu að þessu sinni. Hún er ógeðsleg. Ógeðsleg. Ógeðsleg. Ég get ekki sagt ógeðsleg nægilega oft til þess að lýsa því hversu ógeðsleg þessi mynd er. Ég á ennþá erfitt með að loka augunum, jafnvel í dagsbirtu. Og þá er ég ekki að ýkja!
Ég fór í ljós í gær (homminn ég) og ég gat ekki legið flöt í ljósbekknum heldur þurfti ég að draga lappirnar að mér og stara sífellt í kringum mig til að tryggja að viðbjóðurinn úr þessari mynd sæti ekki fyrir mér.
Ég hef aldrei séð neitt jafn ógeðslegt og fyrirbærin úr þessari mynd! Ég mæli með því að ENGINN sjái þessa mynd, til að halda geðheilsunni í sæmilegu ástandi fyrst og fremst. Oj bara. Oj bara oj bara. Og nú fékk ég hroll.
Í gær var árshátíð Kea-hótela og Greifans. Þvílíkur glæsileiki. Þegar ég gekk inn fékk ég "prom"-blóm um úlnliðinn, Ómar fékk rauða rós í jakkakragann og svo fengum við fordrykk. Á meðan við drukkum fordrykkinn spiluðu tveir menn (sem ég þekki eins og bræður núna vegna þess að þeir voru kynntir svo oft) djass fyrir okkur, svona eins konar for-dinnertónlist, voða kósý. Brátt tók við þriggja rétta, slefandi góð máltíð og vín með, bæði hvítt og rautt auðvitað.
Það var fiskur í forrétt eins og tíðkast mjög oft (og er bara gott og blessað), en ég er með ofnæmi fyrir öllu sjávarmeti og fékk þess í stað sveppasúpu og brauð. Ég er engin súpumanneskja, fæ mér til dæmis aldrei súpu nema ég hafi ekkert um það að segja, en ég hef aldrei, ALDREI, á minni ævi smakkað jafn góða súpu! Ekki einu sinni kakósúpu. Vá, svo góð sko.
Þvílíkt og annað eins örlæti hjá þessum gömlu greyjum. Gömlu? Nei, ég meina, ekki gömlu. Eftir á var svo sungið og dansað og allir skemmtu sér konunglega, nema þeir sem gerðu þau mistök að fara snemma heim.
Ég þakka fyrir mig Sigurbjörn, Ívar, Páll, Páll og Hlynur.
Orð dagsins er fávitahæli. Það var einu sinni notað á Íslandi. Haha!
Og svo bless.
fimmtudagur, febrúar 02, 2006
Það er svo margt sem ég ætlaði að segja í þessari færslu. Ég man samt ekkert af því nema það sem ég skrifaði í síðustu færslu að ég ætlaði að skrifa í þessari færslu.
Ég er á Karó og sit á efri hæðinni á borðinu sem er lengst frá útihurðinni uppi og lengst frá stigan
Já, tölvan dó og ég er komin á neðri hæðina í innstungu og netsamband. Þetta skemmir tilgang síðustu efnisgreinar. Hún átti að fjalla um það að staðsetning mín innan Karólínu gerði það að verkum að ég næði ekki netsambandi og væri að blogga í Word. Jæjah. Ég er samt ennþá að blogga í Word.
Vá, netið er farið aftur. Frábært.
Jæja já.
Framhaldsþættir sem koma á óvart.
Ótrúlega merkilegt umræðuefni. Ég eyddi sumsé þriðjudeginum í að vera heima og glápa á sjónvarpið. Það er mjög vonlaust þegar maður hefur ákveðið að glápa á tíbbann en það er ekkert í honum. Þá flakkar maður á milli rása þar til það skásta er fundið. Það gerði ég allan þriðjudaginn og það skásta allan þriðjudaginn var stöð tvö, sennilega vegna þess að hinar stöðvarnar varpa Alþingi eða tónlistarmyndböndum þar til fimm eða sex á daginn.
Dagskrá stöðvar tvö þennan þriðjudag var troðfull af óheillandi framhaldsþáttum sem ég hafði engan áhuga á að horfa á, enda horfði ég á þá með tölvuskjáinn uppi og annað augað á honum. Þrátt fyrir þetta datt ég inní hvern og einn einasta framhaldsþátt og hafði virkilega gaman að söguþræðinum.
Boðskapur sögunnar er að allt er áhugavert ef ekkert annað býðst.
Fólk sem svíkur annað fólk.
Mér finnst hræsnarar ótrúlega leiðinlegir.
*innskot*
Þessi málsgrein minnir mig á það hvað mér finnst pirrandi þegar fólk segir: ?Mér finnast þessir svona.? Vá svo rangt sko. Mér er eintöluorð og sagnorðið sem fylgir því er það að sjálfsögðu líka þrátt fyrir að andlagið eða sagnfyllingin sé fleirtöluorð! Já, þessi kennsla á skilið upphrópunarmerki.
*innskoti lokið*
*innskot#2*
Ómari finnst ég asnaleg að vera með málfræðikennslu á blogginu mínu. Mér finnst það geðveikt töff. Það sýnir hvað ég er klár. Ég er að grínast. Smá.
*innskoti#2 lokið*
Já mér finnst semsagt leiðinlegt þegar fólk segir að það sé einhvern veginn og þoli ekki hins veginn fólk, en svo er það sjálft hins veginn. Ég er sjálf alveg ábyggilega þannig, en ég er samt orðin þreytt á því. Fólk er alltaf að tala um að það á móti þessu og þoli ekki þetta en tekur svo ótrúlega mikið þátt í straumnum sjálft. Bla.
Þetta er einstaklega algengt með smáborgarahátt Akureyrarbæjar.
Vá hvað ég er á hálum ís að ræða þetta á blogginu mínu. Ég held ég ætli að hætta því núna. Það getur nefnilega verið hættulegt að ræða persónulega hluti og persónulegar skoðanir á blogginu sínu, þrátt fyrir að það sé það sem blogg snýst um.
Ég biðst innilega velvirðingar á myndaskortinum. Það er bara allt í fokki með svona myndaminnkunardót. Myndirnar sem ég á eru hver og ein u.þ.b. 1.3 mb og ég vil meira svona hafa þau undir 50 kb a.m.k. Hoho, helling af skammstöfunum.
Já, ég reyndi sumsé tvö forrit til að minnka myndirnar mínar, heila möppu í senn. Það seinna virkaði. Þá komst ég að því að myndasíðan er of flókin fyrir mína tæknikunnáttu, eins mikil og hún er.
Ætli þetta
Vá ég var að fatta eitt! Ég elska að fatta hluti. Það sem ég fattaði er hinsvegar svo ómerkilegt að það er ekki frásögufærandi.
Ég ætla að vera ógeðslega dugleg á þessari önn og leggja mig alla fram í öllum áfangunum. Meira að segja lífsleikni. Jess.
Ég er komin með Sjálfstætt fólk og ætla að lesa hana í annað sinn og skemmta mér konunglega. Ég er líka komin með Sölku Völku og ætla að lesa hana loksins í fyrsta sinn.
Ég kveð að sinni. Gott færsl? (Arnar).
Alltílagiblesskrakkarmínir.
Ég er á Karó og sit á efri hæðinni á borðinu sem er lengst frá útihurðinni uppi og lengst frá stigan
Já, tölvan dó og ég er komin á neðri hæðina í innstungu og netsamband. Þetta skemmir tilgang síðustu efnisgreinar. Hún átti að fjalla um það að staðsetning mín innan Karólínu gerði það að verkum að ég næði ekki netsambandi og væri að blogga í Word. Jæjah. Ég er samt ennþá að blogga í Word.
Vá, netið er farið aftur. Frábært.
Jæja já.
Framhaldsþættir sem koma á óvart.
Ótrúlega merkilegt umræðuefni. Ég eyddi sumsé þriðjudeginum í að vera heima og glápa á sjónvarpið. Það er mjög vonlaust þegar maður hefur ákveðið að glápa á tíbbann en það er ekkert í honum. Þá flakkar maður á milli rása þar til það skásta er fundið. Það gerði ég allan þriðjudaginn og það skásta allan þriðjudaginn var stöð tvö, sennilega vegna þess að hinar stöðvarnar varpa Alþingi eða tónlistarmyndböndum þar til fimm eða sex á daginn.
Dagskrá stöðvar tvö þennan þriðjudag var troðfull af óheillandi framhaldsþáttum sem ég hafði engan áhuga á að horfa á, enda horfði ég á þá með tölvuskjáinn uppi og annað augað á honum. Þrátt fyrir þetta datt ég inní hvern og einn einasta framhaldsþátt og hafði virkilega gaman að söguþræðinum.
Boðskapur sögunnar er að allt er áhugavert ef ekkert annað býðst.
Fólk sem svíkur annað fólk.
Mér finnst hræsnarar ótrúlega leiðinlegir.
*innskot*
Þessi málsgrein minnir mig á það hvað mér finnst pirrandi þegar fólk segir: ?Mér finnast þessir svona.? Vá svo rangt sko. Mér er eintöluorð og sagnorðið sem fylgir því er það að sjálfsögðu líka þrátt fyrir að andlagið eða sagnfyllingin sé fleirtöluorð! Já, þessi kennsla á skilið upphrópunarmerki.
*innskoti lokið*
*innskot#2*
Ómari finnst ég asnaleg að vera með málfræðikennslu á blogginu mínu. Mér finnst það geðveikt töff. Það sýnir hvað ég er klár. Ég er að grínast. Smá.
*innskoti#2 lokið*
Já mér finnst semsagt leiðinlegt þegar fólk segir að það sé einhvern veginn og þoli ekki hins veginn fólk, en svo er það sjálft hins veginn. Ég er sjálf alveg ábyggilega þannig, en ég er samt orðin þreytt á því. Fólk er alltaf að tala um að það á móti þessu og þoli ekki þetta en tekur svo ótrúlega mikið þátt í straumnum sjálft. Bla.
Þetta er einstaklega algengt með smáborgarahátt Akureyrarbæjar.
Vá hvað ég er á hálum ís að ræða þetta á blogginu mínu. Ég held ég ætli að hætta því núna. Það getur nefnilega verið hættulegt að ræða persónulega hluti og persónulegar skoðanir á blogginu sínu, þrátt fyrir að það sé það sem blogg snýst um.
Ég biðst innilega velvirðingar á myndaskortinum. Það er bara allt í fokki með svona myndaminnkunardót. Myndirnar sem ég á eru hver og ein u.þ.b. 1.3 mb og ég vil meira svona hafa þau undir 50 kb a.m.k. Hoho, helling af skammstöfunum.
Já, ég reyndi sumsé tvö forrit til að minnka myndirnar mínar, heila möppu í senn. Það seinna virkaði. Þá komst ég að því að myndasíðan er of flókin fyrir mína tæknikunnáttu, eins mikil og hún er.
Ætli þetta
Vá ég var að fatta eitt! Ég elska að fatta hluti. Það sem ég fattaði er hinsvegar svo ómerkilegt að það er ekki frásögufærandi.
Ég ætla að vera ógeðslega dugleg á þessari önn og leggja mig alla fram í öllum áfangunum. Meira að segja lífsleikni. Jess.
Ég er komin með Sjálfstætt fólk og ætla að lesa hana í annað sinn og skemmta mér konunglega. Ég er líka komin með Sölku Völku og ætla að lesa hana loksins í fyrsta sinn.
Ég kveð að sinni. Gott færsl? (Arnar).
Alltílagiblesskrakkarmínir.
þriðjudagur, janúar 31, 2006
Gærdagurinn var ótrúlega ljúfur. Ég eyddi meirihluta hans í að undirbúa mat eða færa öðrum hann. Byrjaði á ótrúlega þægilegum þriggja tíma vinnudegi með Jónasi og Sonju. Við vorum öll svo hress og kát að vinnan var svaka skemmtó - eins og hún er auðvitað alltaf samt you know.
Eftir vinnu fór ég strax að huga að matarklúbbnum Adios sem var haldinn heima hjá mér í gærkvöldi. Ég lagði kjúklingabringur í hunangs- og sítrónulög, bakaði dýrindis franska súkkulaðiköku, bjó til hollt og ótrúlega gott salad, skellti svo kjúllanum í ofninn og við átum allt saman. Mmm. Matseldin tók langan tíma en ómakið var þess virði.
Því miður var engin myndataka frá kvöldinu, eins sætar og við vorum!
Vegna gærdagsins ætla ég ekki að gera neitt í dag nema glápa á sjónvarpið og drekka trönuberjasafa. Það versta við þetta plan er að það er ekki neitt skemmtilegt í sjónvarpinu í dag og ég hef ekkert annað til að glápa á. Motherhellfokk. Uss ég sagði þetta ekki.
Það er margt búið að gerast síðan ég bloggaði síðast. Það kvöld var próflokadjamm. Daginn eftir fékk ég einkunnirnar mínar. Daginn eftir það kom Harpa litla systir mín til mín. Hún er sætust í öllum heiminum og ég er mynd því til sönnunnar:
Vá hún er svo hress. Við fórum í Kjarnaskóg að skemmta okkur konunglega, borðuðum túnfisksamlokur og hittum lögguna - það virðist sem fleiri séu á ferli í Kjarna kl. 12 á hádegi á föstudegi heldur en svona saklausar stelpur eins og við Harpa. Við fórum líka í ræktina, ég pískaði henni samt ekki út, hún fékk að vera i barnalandinu.
Ég sakna hennar strax. Börn eru óendanlega gefandi. Hún er líka svo þægilegt barn. Bros.
Næsta færsla verður um framhaldsþætti sem koma á óvart og fólk sem svíkur annað fólk. Stay tuned.
Já og er að fara að setja inn myndirnar. Like now baby.
Alltílagibless.
Eftir vinnu fór ég strax að huga að matarklúbbnum Adios sem var haldinn heima hjá mér í gærkvöldi. Ég lagði kjúklingabringur í hunangs- og sítrónulög, bakaði dýrindis franska súkkulaðiköku, bjó til hollt og ótrúlega gott salad, skellti svo kjúllanum í ofninn og við átum allt saman. Mmm. Matseldin tók langan tíma en ómakið var þess virði.
Því miður var engin myndataka frá kvöldinu, eins sætar og við vorum!
Vegna gærdagsins ætla ég ekki að gera neitt í dag nema glápa á sjónvarpið og drekka trönuberjasafa. Það versta við þetta plan er að það er ekki neitt skemmtilegt í sjónvarpinu í dag og ég hef ekkert annað til að glápa á. Motherhellfokk. Uss ég sagði þetta ekki.
Það er margt búið að gerast síðan ég bloggaði síðast. Það kvöld var próflokadjamm. Daginn eftir fékk ég einkunnirnar mínar. Daginn eftir það kom Harpa litla systir mín til mín. Hún er sætust í öllum heiminum og ég er mynd því til sönnunnar:
Vá hún er svo hress. Við fórum í Kjarnaskóg að skemmta okkur konunglega, borðuðum túnfisksamlokur og hittum lögguna - það virðist sem fleiri séu á ferli í Kjarna kl. 12 á hádegi á föstudegi heldur en svona saklausar stelpur eins og við Harpa. Við fórum líka í ræktina, ég pískaði henni samt ekki út, hún fékk að vera i barnalandinu.
Ég sakna hennar strax. Börn eru óendanlega gefandi. Hún er líka svo þægilegt barn. Bros.
Næsta færsla verður um framhaldsþætti sem koma á óvart og fólk sem svíkur annað fólk. Stay tuned.
Já og er að fara að setja inn myndirnar. Like now baby.
Alltílagibless.
mánudagur, janúar 23, 2006
Titill?
Haha. Hver heitir Bob Loblaw!? Það er ógeðslega fyndið nafn.
Ég kláraði síðasta prófið mitt í dag. Eftir það var veisla skipulögð úti í sveit veij.
Ég er kjánalega þreytt, svaf sjáið til, aðeins í um klukkustund eða tvær (held ég ? ef ég sofnaði þá eitthvað (stundum er maður ekki viss hvort maður hafi sofnað ? sérstaklega ef maður er að lesa fyrir próf liggjandi í stofusófanum)). Þrátt fyrir það kom ég útúr prófinu hressari en eitursnákur. Ég var komin á varaorkuna (það var Reginn sem kenndi mér merkingu þessa orðs á einhverjum vökunætrum okkar í thekúlpíboltsjill).
Svo lagðist ég uppí rúm og þreytan var ekki lengi að hellast yfir mig, sérstaklega eftir að ég byrjaði lestur á formála Meistarans og Margarítu. En leiðinlegur formáli.
Einn, tveir og langþráður svefn, þó ekki lengri en þrír klukkutímar. Fullt af slefi með þessum svefn.
Það er svo óþægilegt þegar maður vaknar, ákveður samt að sofa lengur en er búinn að slefa út koddann sinn. Það krefst þess að finna þurran blett á koddanum, breyta jafnvel um stellingu og fleira, sem veldur því að maður er jafnvel orðin glaðvakandi.
Nú er ég vöknuð og ætla að fara að gera mig klára fyrir Outer-Wike. Allir memm og allir að borga Ara aleiguna sína og rúmlega það (eins og ég).
Samúð mína fá þeir sem eiga enn einhver próf eftir.
Einkunnir inn á morgun. Gleði. Vonandi gengur mér a.m.k. eins vel og ég hélt, helst betur.
Pirringur dagsins: Hvert hverfa peningar? Gleypir jörðin þá bara? Helvítis.
Lag prófatíðarinnar og lengi eftir það: Joanna Newsome ? This Side of the Blue.
Er að spá í að láta mynd fylgja, uppá gamnið.
Ég ætla að vera svona hress í kvöld. Ohræt giggidí giggidí giggidí! (eins og Quagmire segði það).
Ég kláraði síðasta prófið mitt í dag. Eftir það var veisla skipulögð úti í sveit veij.
Ég er kjánalega þreytt, svaf sjáið til, aðeins í um klukkustund eða tvær (held ég ? ef ég sofnaði þá eitthvað (stundum er maður ekki viss hvort maður hafi sofnað ? sérstaklega ef maður er að lesa fyrir próf liggjandi í stofusófanum)). Þrátt fyrir það kom ég útúr prófinu hressari en eitursnákur. Ég var komin á varaorkuna (það var Reginn sem kenndi mér merkingu þessa orðs á einhverjum vökunætrum okkar í thekúlpíboltsjill).
Svo lagðist ég uppí rúm og þreytan var ekki lengi að hellast yfir mig, sérstaklega eftir að ég byrjaði lestur á formála Meistarans og Margarítu. En leiðinlegur formáli.
Einn, tveir og langþráður svefn, þó ekki lengri en þrír klukkutímar. Fullt af slefi með þessum svefn.
Það er svo óþægilegt þegar maður vaknar, ákveður samt að sofa lengur en er búinn að slefa út koddann sinn. Það krefst þess að finna þurran blett á koddanum, breyta jafnvel um stellingu og fleira, sem veldur því að maður er jafnvel orðin glaðvakandi.
Nú er ég vöknuð og ætla að fara að gera mig klára fyrir Outer-Wike. Allir memm og allir að borga Ara aleiguna sína og rúmlega það (eins og ég).
Samúð mína fá þeir sem eiga enn einhver próf eftir.
Einkunnir inn á morgun. Gleði. Vonandi gengur mér a.m.k. eins vel og ég hélt, helst betur.
Pirringur dagsins: Hvert hverfa peningar? Gleypir jörðin þá bara? Helvítis.
Lag prófatíðarinnar og lengi eftir það: Joanna Newsome ? This Side of the Blue.
Er að spá í að láta mynd fylgja, uppá gamnið.
Ég ætla að vera svona hress í kvöld. Ohræt giggidí giggidí giggidí! (eins og Quagmire segði það).
miðvikudagur, janúar 18, 2006
já góðir lesendur. ég tók línurnar í burtu í nokkra daga til að þið gætuð hjálpað mér að ákveða hvort ég á að hafa borders eða ekki. thank you very much.
já og þið sem kunnið eitthvað á þetta, af hverju er archives hjá mér ennþá grátt? síðast þegar ég breytti litnum á blogginu mínu þá lagaðist það sjálfkrafa eftir smátíma.
grái liturinn er #999999 og ég óska eftir fólki í að finna út hvert vandamálið er. ég finn hvergi gráa litinn í html-kóðanum. you try.
oj nördið ég. er ekki töff að vera nörd annars? ég er líka að blogga svo mikið um útlitið á síðunni minni að ég veit ekki lengur hvað ég heiti. nú skal ég hætta því.
eftir þetta:
nei grín.
nú á ég tvö af sex prófum eftir. landafræði á föstudaginn og sálfræði á mánudaginn. lalala. ég er svakaleg í sjálfsaganum. einhver verður að kenna mér sjálfsagann til þess að setjast niður og læra. ég á erfitt með það.
vá ég er svo ógeðslega svöng að ég veit ekki heldur hvað ég heiti útaf því. ég er að fara að borða soðnar kjötbollur með káli og kartöflustöppu. mmmmm. ómar var svo duglegur að elda í kvöld :) krúttrassgatið ha.
ég skal sko segja ykkur það að erfiðasta ákvörðunin mín á hverjum einasta degi er að ákveða hvað er í matinn! ég þoooli ekki að ákveða hvað ég á að borða í kvöldmat. vá það er svo erfitt. do you feel my pain? anyone? það er svo leiðinlegt að ákveða hvað maður á að borða þegar allt sem manni dettur í hug tekur a.m.k. 40 mínútur. kannski ekki allt, en flest. það þarf að hafa fyrir flestum mat. nema pantaðri pizzu (sem fyrir vikið kostar þá mikla fjármuni), pylsum og samlokum. mig langar nánast aldrei í samloku - komin með smá ógeð af brauði - og ég er alveg að fá ógeð af pylsum. fæ náttúrulega aldrei ógeð af greifapizzum. greifinn is the place to be krakkar.
jæja, ég kveð í bili.
vil fá álit á blogginu á borders ef þið vilduð vera svo væn :) ossotakkogbless.
já og þið sem kunnið eitthvað á þetta, af hverju er archives hjá mér ennþá grátt? síðast þegar ég breytti litnum á blogginu mínu þá lagaðist það sjálfkrafa eftir smátíma.
grái liturinn er #999999 og ég óska eftir fólki í að finna út hvert vandamálið er. ég finn hvergi gráa litinn í html-kóðanum. you try.
oj nördið ég. er ekki töff að vera nörd annars? ég er líka að blogga svo mikið um útlitið á síðunni minni að ég veit ekki lengur hvað ég heiti. nú skal ég hætta því.
eftir þetta:
nei grín.
nú á ég tvö af sex prófum eftir. landafræði á föstudaginn og sálfræði á mánudaginn. lalala. ég er svakaleg í sjálfsaganum. einhver verður að kenna mér sjálfsagann til þess að setjast niður og læra. ég á erfitt með það.
vá ég er svo ógeðslega svöng að ég veit ekki heldur hvað ég heiti útaf því. ég er að fara að borða soðnar kjötbollur með káli og kartöflustöppu. mmmmm. ómar var svo duglegur að elda í kvöld :) krúttrassgatið ha.
ég skal sko segja ykkur það að erfiðasta ákvörðunin mín á hverjum einasta degi er að ákveða hvað er í matinn! ég þoooli ekki að ákveða hvað ég á að borða í kvöldmat. vá það er svo erfitt. do you feel my pain? anyone? það er svo leiðinlegt að ákveða hvað maður á að borða þegar allt sem manni dettur í hug tekur a.m.k. 40 mínútur. kannski ekki allt, en flest. það þarf að hafa fyrir flestum mat. nema pantaðri pizzu (sem fyrir vikið kostar þá mikla fjármuni), pylsum og samlokum. mig langar nánast aldrei í samloku - komin með smá ógeð af brauði - og ég er alveg að fá ógeð af pylsum. fæ náttúrulega aldrei ógeð af greifapizzum. greifinn is the place to be krakkar.
jæja, ég kveð í bili.
vil fá álit á blogginu á borders ef þið vilduð vera svo væn :) ossotakkogbless.
mánudagur, janúar 16, 2006
jæja þá.
ég lóg til hérna. ég held ég hafi aldrei gengið í gegnum prófatíð án þess að breyta blogginu mínu á einhvern hátt. það er alltaf jafn sérdeilis skemmtilegt. veij.
gúbbídúbbídú. hahahaha hann er svo fyndinn! (getið hver).
ég er í alvöru að horfa á laguna beach og skemmta mér konunglega. ég tek samt fram að gaurinn sem ég var að tala um að væri svo fyndinn var ekki í laguna beach. hann er þó í sjónvarpinu (auglýsingum).
aftur að laguna beach. ég vorkenni jessicu. hún á kærasta sem er ömurlegur. ömurlegur. og lætur hana líta út sem tuðandi fýlupoka, sem ég er viss um að hún er ekki. ég er hins vegar viss um að hann er skítur. helvítis.
ég trúi ekki að ég sé að gera þetta en hér er smá saga úr þættinum til að sanna mál mitt:
jason (vondi kærasti jessicu) var að tala við vin sinn og vinur hans spurði hvort hann væri hrifinn af annarri stelpu.
jason: "yeah. poor jessica." svo glotti hann! moððörfokkör. það sem gerir þetta væntanlega verra er að þetta er víst raunveruleikasjónvarp (að einhverju marki væntanlega. ég trúi ekki að fólk sé svona í alvörunni).
að öðru. ég er orðin photoshop pro. neibb. en ég kann smá á fótósjopp. það er awesome. og þökk sé photoshop þá gerði ég minn eigin banner.
hér er samt upprunalega og ótrúlega artí en um leið skondna myndin sem ég notaði í bannergerðina:
og þegar ég var að skoða myndirnar frá sama kvöldi (freyjulundur04) rakst ég á ananas-stefán. þessi mynd er ógó skemmtileg og verður að fylgja (kannski líka bara af því að nú kann ég að setja myndir á bloggið mitt og finnst það skemmtilegt og er að missa mig í því (kannski líka af því ég er búin að hátjéemmella svo mikið í kvöld að ég get ekki hætt)):
hahaha.
jesindídíó.
annars er það að frétta að ómar keypti sér teinótt jakkaföt um dagana. þau eru megahot. jeah. grín. þau eru samt voðavoðaflott og fara vel við spariskóna sem ég gaf honum í jólagjöf. sniðug ég.
nú ætla ég að fara að lesa smá. björk ég er loksins að lesa alkemistann. hann hefur runnið nokkuð vel í gegn á þeim tíma sem ég hef til að lesa hana. skólabækurnar eru nefnilega að taka frá mér mikinn tíma þessa dagana.
alltílagibless.
nei já eitt enn. ef fólk vildi vera svo vænt að ímynda sér bloggið án borders (ljósu línurnar sem skipta heddernum, færslunum og linkunum í glugga) og segja mér svo hvort það væri vænlegra? ég get ekki ákveðið mig.
og ps. gamladótið á ekki að vera grátt ef það er svoleiðis ennþá. það lagast. allt í góðu. jájájá.
ossobless.
ég lóg til hérna. ég held ég hafi aldrei gengið í gegnum prófatíð án þess að breyta blogginu mínu á einhvern hátt. það er alltaf jafn sérdeilis skemmtilegt. veij.
gúbbídúbbídú. hahahaha hann er svo fyndinn! (getið hver).
ég er í alvöru að horfa á laguna beach og skemmta mér konunglega. ég tek samt fram að gaurinn sem ég var að tala um að væri svo fyndinn var ekki í laguna beach. hann er þó í sjónvarpinu (auglýsingum).
aftur að laguna beach. ég vorkenni jessicu. hún á kærasta sem er ömurlegur. ömurlegur. og lætur hana líta út sem tuðandi fýlupoka, sem ég er viss um að hún er ekki. ég er hins vegar viss um að hann er skítur. helvítis.
ég trúi ekki að ég sé að gera þetta en hér er smá saga úr þættinum til að sanna mál mitt:
jason (vondi kærasti jessicu) var að tala við vin sinn og vinur hans spurði hvort hann væri hrifinn af annarri stelpu.
jason: "yeah. poor jessica." svo glotti hann! moððörfokkör. það sem gerir þetta væntanlega verra er að þetta er víst raunveruleikasjónvarp (að einhverju marki væntanlega. ég trúi ekki að fólk sé svona í alvörunni).
að öðru. ég er orðin photoshop pro. neibb. en ég kann smá á fótósjopp. það er awesome. og þökk sé photoshop þá gerði ég minn eigin banner.
hér er samt upprunalega og ótrúlega artí en um leið skondna myndin sem ég notaði í bannergerðina:
og þegar ég var að skoða myndirnar frá sama kvöldi (freyjulundur04) rakst ég á ananas-stefán. þessi mynd er ógó skemmtileg og verður að fylgja (kannski líka bara af því að nú kann ég að setja myndir á bloggið mitt og finnst það skemmtilegt og er að missa mig í því (kannski líka af því ég er búin að hátjéemmella svo mikið í kvöld að ég get ekki hætt)):
hahaha.
jesindídíó.
annars er það að frétta að ómar keypti sér teinótt jakkaföt um dagana. þau eru megahot. jeah. grín. þau eru samt voðavoðaflott og fara vel við spariskóna sem ég gaf honum í jólagjöf. sniðug ég.
nú ætla ég að fara að lesa smá. björk ég er loksins að lesa alkemistann. hann hefur runnið nokkuð vel í gegn á þeim tíma sem ég hef til að lesa hana. skólabækurnar eru nefnilega að taka frá mér mikinn tíma þessa dagana.
alltílagibless.
nei já eitt enn. ef fólk vildi vera svo vænt að ímynda sér bloggið án borders (ljósu línurnar sem skipta heddernum, færslunum og linkunum í glugga) og segja mér svo hvort það væri vænlegra? ég get ekki ákveðið mig.
og ps. gamladótið á ekki að vera grátt ef það er svoleiðis ennþá. það lagast. allt í góðu. jájájá.
ossobless.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
