sýnum vilja í verki. endilega skrifið undir þetta. lokað verður fyrir skráningu undirskrifta á morgun, föstudaginn 13. janúar, kl. 11:00.


að öðru.
fyrsta prófið búið. lala. næsta próf á morgun. ég ætla að eisa heimspeki. no doubt. mig langar það í það minnsta. mig langar það fyrir mig og fyrir sigurð ólafsson. hann er kominn í top three teachers dálkinn, ásamt ásmundi, fyrrum enskukennara ma og sigríði önnu, frönskukennara í mh.

það eru svo margir kennarar sem ég ber ómælda virðingu fyrir. ef ég verð kennari þá vona ég að mér takist að vera svoleiðis kennari. kennari sem tekst að hvetja nemendur sína það mikið áfram að þá langar ekki aðeins til að standa sig fyrir sig sjálfa, heldur líka fyrir kennarann.
þetta var án efa einn af skemmtilegustu áföngum sem ég hef verið í. einn af. sér í lagi seinni hlutinn; rökfræði og siðfræði.


vá hvað ég er að blogga um leiðinlegt. ég held það sé bannað með lögum í bloggheiminum að segja að bloggfærsla af eigin höndum sé leiðinleg. ef það er það ekki þá ætti það að vera það. er það ekki?


ég verð að koma með tilvitnun í einn háfleygasta texta sem ég hef lesið hingað til:
"Spurningar um skyldleika fræðigreina og þar með um það hvort kenningar þeirra séu sambærilegar eða ekki, eru öðru fremur spurningar um það hvort þau svið veruleikans sem fengist er við séu af sama tagi, eða m.ö.o. hvort lögmál og ástæður hlutanna, sem kenningarnar kveða á um, séu sams konar eða mjög svipuð. Lúta e.t.v. öll svið veruleikans sömu meginlögmálum? Eiga þá lögmál allra vísinda að vera í aðalatriðum eins eða af sama tagi?"
-Páll Skúlason, fyrrum háskólarektor.

uu já. skiljið þið ekki? nei? furðulegt.


mig dreymdi ótrúlega skrýtinn draum í nótt. mig dreymdi að pabbi hefði ákveðið að ég ætti að gifta mig á morgun (nú tala ég út frá deginum sem er í draumnum (sem er einmitt fimmtudagurinn sem líður)), föstudag. ég kom að honum að hanna brúðarkjólinn minn. vá svo skrýtið.
fyrst var ég ótrúlega glöð og hamingjusöm, svo gerði ég mér grein fyrir því að það væri fáránlegt að gifta sig nítján ára. ég brjálaðist við pabba og flúði til frakklands.
í frakklandi var fullt af fólki með mér, sem var samt eiginlega ekki með mér. mamma, rebekka og harpa litlu systur mínar voru t.d. þarna; ómar og vinir hans voru þarna; og einhver annar hópur af fólki sem ég man ekki hver var. ég verslaði fullt, en var skyndilega orðin ólétt, ekki með bumbu samt, ég vissi bara að ég væri ólétt.
allt í einu var ég svo komin heim til íslands og var nýbúin að gifta mig. ég var að labba út úr kirkjunni með ómari og það var verið að kasta hrísgrjónum á okkur. svo skildust leiðir okkar ómars. ég fór með mömmu og stellu frænku að gera mig klára fyrir myndatökuna, en ómar fór bara heim að bíða á meðan.
á leiðinni í myndatökuna keyrði bíllinn sem ég var í útaf, ofan í á eða sjó eða eitthvað þess háttar. brúðarkjóllinn minn skemmdist og ég komst ekki í myndatökuna og auðvitað ekki í veisluna heldur.

vakn.


ullabjakk! boðar ekki gott? ég trúi nú svosem voðalega lítið á drauma, en það gefur mér yfirleitt ugg að dreyma eitthvað slæmt.

jæja. farin að lesa heimspeki. verið sæl.

ps. ég hef verið að hugleiða að aflétta reglunni um að engir stórir stafir skuli vera ritaðir á bloggið mitt. þ.e.a.s. ekki í upphafi orða eða nafnorða. ég tók fyrsta skrefið í þessari færslu þegar ég gerði stóra stafi þar sem við átti í tilvitnuninni. (vá hvað tilvitnuninni er fyndið orð).

bless.

að vakna með vott af oföndun er ekki sérlega þægilegt. prófstress farið að kikka inn. ekki skrýtið þar sem fyrsta prófið er á morgun. ég er ekki beinlínis tilbúin fyrir það núna. en vonandi verð ég það kl. 13.00 á morgun.

ég átti rómantíska kvöldstund með sambýlismanni mínum á sunnudaginn. við vorum að gera okkur grein fyrir þessu; við erum fyrstu sambýliskona og -maður hvors annars. en stórt og skrýtið.

ég ætla að fara að læra.

bless.

nú er ég reið. já ég er hlessa. klessa. grín.
grín er ekki við hæfi.

við keyptum viftureim um daginn. það kom í ljós að hún passaði ekki í bílinn - of stór. við fórum þá með bílinn niður á bsa og sögðum þeim frá tilfellinu. okkur fannst ekki sanngjarnt að vegna þeirra mistaka þyrftum við að borga meira en við hefðum þurft ef við hefðum upprunalega fengið rétta reim, svo við spurðum hvort við þyrftum nokkuð að borga. okkur var svarað neitandi.

ossojá!

svo kem ég niður eftir að sækja bílinn og þá rukka þeir mig 3000 krónur fyrir vinnu og 2000 fyrir viftureim! hvað er það? ef þeir hefðu sagt okkur í fyrsta lagi að þeir ætluðu að rukka okkur fyrir að skipta um þessa blessuðu viftureim hefðum við (eða ómar) gert það sjálf! en ekki pungað út helvítis þrjú þúsund krónum fyrir eitthvað kjaftæði.

ég veit ekki hvort ég á að reyna að lækka verðið hjá þessum köllum með þessum rökum, þ.e.a.s. að við hefðum að sjálfsögðu ekki látið þá skipta um viftureim hefðum við vitað að þeir ætluðu, þrátt fyrir fyrri orð, að rukka okkur.

hvað finnst lesendum?

áramót: ágætis afþreying.

árlegt fyllerí hjá hverjum einasta íbúa landsins eldri en 18 ára gamall. nema sigurði helga oddssyni auðvitað.

ég dvaldi hjá mömmu þessi áramót og ómar var þar með mér. dýnan var ágæt. davíð borðaði með okkur líka. (sumir vita ekki hver davíð er, óheppnir þeir).

mér fannst skaupið hreinlega fínt, þrátt fyrir almenna andstöðu gegn því áliti. fólk virðist vera með svo miklar kröfur til þess. það verður að gera sér grein fyrir því að skaupið er og verður í svipuðum flokki sjónvarpsefnis og júróvísjón - kannski aðeins hærra sett. björgvin franz var frábær í öllum sínum hlutverkum.

á miðnætti skutum við upp bombu og fórum svo inn og skáluðum í nýju kristalsglösin mín. það var svo gaman að það leið næstum því yfir mig (nei, samt gaman mjög).

eftir það týndust við ungviðin (ekki þau yngstu samt) út á lífið, öll í sína átt. í teitinu sem tók við af heimaverunni var ég fyllt rósavíni, bjór og skotum. stemning það. tók nokkrar myndir - þær munu einhvern daginn líta dagsins ljós.
á leið okkar niður í bæ var kastað upp í ökutækið. það var ansi fyndin og skemmtileg sjón. kannski sér í lagi þar sem mér finnst oft afar skondið að horfa á fólk æla. þetta var nú líka einstaklega tilþrifamikið uppkast, annað verður ekki sagt um það.

downtown-swing var skemmtó. dans og gleði einkenndu þá sveiflu. mér voru færðir drykkir í óðaönn af örlátum kærustum. þeim sömu (reyndar er hann bara einn) og gáfu mér gullkjólinn minn fína, áramótakjólinn. ég fékk mér eitur sem kallast sígaretta. ætli það hafi ekki aukið á timburmennina sem einkenndu nýársdag.

tilrauninni til að halda timburmennsku í lágmarki heppnaðist ekkert svo vel. sú tilraun var síðdegishamborgari á ameríska stílnum. og auðvitað ís.

*innskot*
en hvað það er sorglegt hvað yngsta fólkið hér í skólanum verður minna og óþroskaðra en þó meira málað og minna klætt með hverjum árgangnum sem kemur í skólann. það eru læti frammi á gangi í þessum skrifuðu orðum og það eru tímar. ég er hneyksluð!
*innskoti lokið*

ég flaug norður aftur 2. janúar með gríðarlegt magn yfirvigtar (farteskið var um 30 kíló eða svo). það er svona þegar maður á örláta vandamenn, jólagjafirnar voru einfaldlega svona fyrirferðarmiklar. jaaá.

öll hátíð ljóss og friðar, sem fer nú brátt að ljúka, einkenndist af leti, lestri og smá sjónvarpsglápi.

ég ætla að enda þessa færslu á frábærri mynd frá undirbúningi downtown-swing. sunna d. smellti einni góðri af mér þá stundina. þetta er besta (believe it or not (og hugsið ykkur þá hvernig hinar myndirnar eru)) myndin af mér frá áramótunum þar sem glæsileiki kjólsins og hálsmensins góða sést almennilega, og þó ekki einu sinni almennilega.





verið sæl.

vá það er svo margt sem ég þarf að segja á sama tíma og ég er svo hrædd um að ég gleymi því áður en ég skrifa það niður!

fyrst á dagskrá:
nasty boy með trabant ómar (ómar haha) í kringum mig á þessari stundu. ég get ekki lýst því hversu mikið stuð þetta lag kemur mér í. stundum það mikið stuð að ég fer að dansa - ein inni í herbergi eða eldhúsi eða hvar sem er og syng auðvitað hátt og snjallt með. en stundum fæ ég bara fiðring í magann og mér nægir að syngja ótrúlega innilega með í hausnum á mér, jafnvel hreyfa varirnar með endrum og eins, og auðvitað hreyfa hausinn með. þetta verður til dæmis að duga mér ef ég er að keyra. svo gott lag sko.
þessi diskur, emotional, er reyndar bara óendanlega skemmtilegur og hressandi. svo snjallir menn. ég fékk diskinn nefnilega í jólagjöf og nú get ég verið með hann á fleiri stöðum en bara í tölvunni hans ómars. það er takmörkun. geisladiskaeignin vetir mér frelsi. takk dagný og inga.

annað á dagskrá:
ég var að uppgötva að þetta er fjórða færslan í röð sem ég skrifa á miðvikudegi. þvílík tilviljun. sumir segðu að þetta væri samsæri. ég get þó afskrifað það þar sem það samsæri væri væntanlega af mínum höndum og ég er ekki með neitt samsæri. miðvikudagar eru svosem ágætir dagar. ekki skólalega séð samt.

þriðja á dagskrá:
jólin eru búin að vera nokkuð góð hingað til. ég er búin að eyða ásættanlegum tíma með fjölskyldunni minni. hinn árlegi hittingur ömmu böddu og afa péturs og þeirra barna og barnabarna (engin barnabarnabörn hingað til (miðað við samræðurnar í matarboðinu myndi ég giska á að dabba frænka verði sú fyrsta sem færir afa og ömmu barnabarnabörn)) er yfirstaðinn og var hreinlega þrælskemmtilegur.
ég gerði mér grein fyrir því þetta árið (maður fer að gera sér grein fyrir ýmsu í sambandi við peninga við brottflutning að heiman sjáið til) hvílíkt örlæti þessi matarboð eru. ég skal segja ykkur það. þau elda kalkún, bjóða uppá bæði reykt svínaköt og venjulegt, sem og hamborgarahrygg, ásamt meðlæti auðvitað. þvílík vinna og peningar. því má ekki gleyma að amma badda býr til ís sem er besti ís í heimi. hann og brynja eru í samkeppni. ömmuís er samt ábyggilega betri. kannski samt vegna þess að hann má aldrei fá nema á jólunum.
það var gaman að hitta þetta fólk - suma hitti ég ekki nema þetta eina skipti á árinu. það er ómögulegt. verst þykir mér að hitta ekki litlu sætu frænkur mínar - dætur hans friðriks bróður mömmu - oftar. þær vaxa svo hratt og maður missir bara af því.

ég fékk annars slatta af jólagjöfum. það var gaman. ég upplifði samt afdrifaríkasta og erfiðasta aðfangadagskvöldið hingað til. svakalegt. jólakjóllinn í hættu. gríski dúkurinn í hættu. geðheilsa fólks í hættu. gjafir í hættu.
ég myndi segja að rauðvín geti verið hættulegt.

gjafir: hárblásari, sængur (handa mér og ómari), sími, fartölvutaska (langþráð), hálsmen, eyrnalokkar, geisladiskar (emotional, hjálmar (tvö eintök), takk), bók (lífsloginn), listaverk, jólasveinar, vörur úr l'occitane, hluta úr hálsmeni, einhvers konar klút með skrauti, kerti, handklæði, glös (og síðar fleiri glös í eftirájólagjöf).
ég held þetta sé komið. ég myndi ekkert vera að taka því persónulega ef ég gleymdi að telja upp einhverja gjöf. þá er hún bara komin í notkun og er ekki lengur á gjafaborðinu.

maturinn er auðvitað búinn að vera stórkostlegur og ég held ég sé búin að uppgötva það að ég elska hangikjöt, uppstúf, kartöflur og rauðkál mest af öllum mat.

fjórða mál á dagskrá:
mig dreymdi illa í nótt. ég vaknaði næstum því grátandi. það var hræðilegt. nú skil ég hvað sirrý átti við þegar hún sagði að hún þyrði aldrei að útskrifast með akkúrat einingar. mig dreymdi nefnilega að ég hefði fallið í tveimur áföngum með núll! það var ógeð. ég vissi ekkert hvað ég átti að gera. svo einhvern veginn fléttaðist draumurinn í veruleikann og ég fór að rugla eitthvað inni í herbergi, sótti símann og ætlaði að fara að hringja í kennarana. svo fattaði ég bara að ég hefði ekkert sótt símann og lægi bara ennþá inní rúmi. úff. svo óþægilegt. þá lá ég bara ógeðslega þreytt inní rúmi að deyja úr stressi yfir því að ég væri að fara að falla þannig að ég gat ekki sofnað en líka að deyja úr þreytu og gat ekki staðið upp til að fara að læra.

nú verð ég að fara að læra. sama hvað ég ákvað fyrir jólafríið. ég er alveg með hnút í maganum, finnst eins og ég sé að blekkja sjálfa mig ógeðslega mikið. kemur.

ég bið þá forláts sem eru enn að bíða eftir myndum. það vandamál get ég engu öðru um kennt en leti.

hér er samt smá forskot á sæluna. já þetta er ég í fína jólakjólnum mínum sem var í hættu um stund.





verið sæl og lifið vel.

moððerfokker. þar fór það.

jólagjafakaup í dag. can't wait. jólagjafakaup eru eitt það erfiðasta sem ég veit um. ég er allavega búin að ákveða fimm gjafir af fimmtán. ten to go.

ég lenti í ömurlegu í gær. ég var að dúlla mér í jólagjafainnkaupum, enginn asi, þegar ég fékk símtal úr númeri sem ég þekkti ekki klukkan tíu mínútur í segs.

-halló?
-hæ, þetta er fjóla [vaktstjóri], ætlar þú ekkert að fara að mæta í vinnuna?
-ha?

þá kom í ljós að tuttugu mínútum áður, skv. vaktaplani, átti ég að mæta í vinnuna. kemur stefanía. ég auðvitað brunaði heim, skipti um föt og kom frekar utan við mig og úfin niður í vinnu tíu mínútum síðar. sjæse. mér brá.
ég fer alltaf a.m.k. tvisvar yfir vaktaplönin mín og merki skýrt og greinilega við vaktirnar mínar. einhvern veginn fór þessi framhjá mér. bömmer. en þetta reddaðist. þetta fólk er svo duglegt. það kom brjáluð ös stuttu síðar og við vorum fimm á vakt. við rúlluðum þessu upp myndi ég segja. puff.

jæja. ég ætla að fara að borða og sturtast og punta mig og ralla niður í bæ að versla. eyða peningum. svo gaman - nei.

uuu erða blogg eða? kannski?

svo mikil leti.

unnsa bara vann! þrátt fyrir að ég sé yfir höfuð virkilega mótfallin fegurðarsamkeppnum (ég meina hversu kjánalegt er það að keppa í fegurð? en það er annar og lengri pistill) fylltist ég smá stolti vegna sigurs unnar birnu í heimskeppninni í fegurð. ekki veit ég hvers vegna eða hvað það var nákvæmlega sem gerði mig stolta.
"ég er stolt af þér fyrir að vera falleg!" nei! asnalegt.
já ætli það hafi ekki verið vitneskjan um það að íslendingur hafi skarað fram úr á einhverju sviði á einhverjum tímapunkti. svo auðvitað eru þessar fegurðarsamkeppnir bara byggðar þannig upp að fiðringurinn magnast í maganum á manni með hverri sekúndunni sem líður og loks þegar vinningshafinn er tilkynntur segja allir "ég vissi það allan tímann" með tárin í augunum. lagið náttúrulega býður uppá tár sko.

nei ég veit ekki. ég held að enginn viti.

letin já. kannski ekki svo mikil leti. skólinn kallar á mikla vinnu, vinnan kallar á mikla vinnu, félagslífið kallar á smá vinnu - sem þó er lítið sinnt, ræktin kallar á svolitla vinnu líka. þetta skilur eftir svona korter til 60 mínútur í afslöppun, samansafn af stundum milli stríða (þess skal kannski getið að frímínútur í skólanum teljast ekki sem afslöppun - þær eru stressandi). svo er auðvitað svefninn, hann fær u.þ.b. 6-7 tíma á sólarhring. svo krúttlegt.
það versta er að hópverkefnin eru í svo miklu magni að ekki gefst tími fyrir hin stóru einstaklingsverkefni. lallíbúllí. það er samt skemmtilegt í hópverkefnum. stundum. samt ekki alltaf neinei.

fljótlega koma inn myndir frá trabant, hjálmum og greifalitlujólum. þegar ég nenni.

lagið: helgi björnsson - ef ég nenni.

fallegt lag, auk þess passar það vel við líðandi stundir.

óbless.

gleðiii! hamingjaa! (svona segir ómar þegar hann sér voffa litla) (hahahah grín). ómar er krútt.
honum finnst reyndar krútt vera niðrandi. ef einhver segir við hann að hann sé krúttlegur tekur hann því sem móðgun því honum finnst bara að smábörn og dýr megi vera krúttleg. haha.

gleðin og hamingjan er hins vegar af allt öðrum ástæðum! ótrúlega skemmtó.

mér tókst að gera bloggið mitt ótrúlega ljótt með því að troða þessum jólagjafalista hérna til hægri. tilgangurinn með þessu er að nú þarf ég ekki að ekki-blogga (minnir mig á heimspeki að setja ekki og bandstrik fyrir framan eitthvað orð) í langan tíma svo að allir fái að sjá jólagjafalistann.
ég bara hreinlega kann ekki að taka þetta ljósgráa dót hægra megin í heddernum. vá hvað ég er tæknilegnei.
skiljanlegt? nei? ok.

allavega, nú blasir jólagjafalistinn minn við öllum (reyndar held ég engum sem ætlar að gefa mér jólagjafir því það eru fáir sem lesa bloggið mitt sem gefa mér jólagjafir) og ég get bloggað að vild.

nú er ég með svona skemmtilegt dót eitthvað sem gengur núna um þennan blessaða veraldarvef.


Kommentaðu með nafninu þínu og:

1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig

2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig

3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig

4 Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér

5. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á

6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig

7. Ef þú lest þetta verðuru að setja þetta á bloggið þitt!


koma svo krakkar.

já og ég vil þakka sirrý opinberlega fyrir að lána mér í smástund og fljótlega selja mér ódýrt þetta fína netkort þar sem mitt aumingjanetkort skemmdist (eins og blessaða tölvan er að gera smám saman núna líka).
sirrý þú ert krútt.

jæja, ég kveð að sinni. með mynd?





artí eða? ójá.

bless.

*endurbætt*

nú er komið að jólagjafalista.

-hárblásari! góður! með hita- og kraftstillingum.
-vettlingar, ekki fingravettlingar, fallegir ekki girly, (kannski íslenska mynstrið), jafnvel trefill og húfa í stíl.
-úlpa, falleg en samt hlý.
-inneign í spútnik/vero moda/skemmtilega skóbúð eða bara kringluna.
-rúmföt (tvö sett) og lak sem er 180x215.
-steikarhnífar (gafflar í stíl ef vel liggur á fólki).
-teketill *viðbót*
-andlitsrakakrem frá l'occitane (laugarvegur 79 eða eitthvað þannig)
-andlitsmaski (grænn) frá l'occitane
-vörur frá l'occitane (ég get þá skipt ef mér líkar ekki, hoho).
-úr, fíngert, kvenlegt.

draumur:
-fartölva (mín er ömurleg).
-nýr sími
-i-pod

geisladiskar:
helgi valur - demise of faith
trabant - emotional
hjálmar - hjálmar

bækur:
lífsloginn - björn þorláksson
fólkið í kjallaranum - auður jónsdóttir

og það er ég sem kveð (með mynd því ég var að læra það).

ég fór í leikhús. það var fínt. mér finnst gói svo fyndinn leikari. hann er víst biskupssonurinn. svalur gaur.
þetta var svona vitleysuleikrit. þar sem maður fer í hnút í sætinu sínu og er ótrúlega stressaður yfir því að þetta og hitt fattist og að þessi nái ekki að fela sig tímanlega og þessi nái ekki að hætta að kyssa þennan áður en þessi labbar inn. og svona.
fínt leikrit.

ég auglýsi eftir einhverjum til að marsera inn á árshátíðina með mér. ég er ráðþrota. all the good ones are taken. nei ég var nú að grínast. mig vantar samt einhvern.
ekki grín að ég veit bara um tilfelli af marseringarpörum þar sem stelpan bað strákinn. hvað er það? mig langar að vera boðið.
já nú hrannast þeir upp í röðum. nei? ok.

allavega. ég ætla að gera ritgerð um helgina. svo ætla ég að elskast við alla. nei. núna er ég að fara í vinnuna.
eftir að ég les aðeins í uppeldisfræði.

ókeyjbææææj.