mánudagur, maí 09, 2005

hah.
ég fór í labbitúr áðan. búin að vera inni í herbergi í allan dag að mygla. myglimygl.
það væri nú ekki frásögufærandi (jújú því það er alltaf gaman að segja frá því þegar maður fer í labbitúr) nema vegna þess að svona mínútu eftir að ég kom útúr húsinu byrjaði brjáluð demba. hah.
hún varði þó ekki svo lengi, ekki nema í svona kannski tvær mínútur, en það var nóg til að rennbleyta mig svo að lak úr andlitinu á mér og hárinu.
djöfuls stemning sem það var nú. (í alvöru samt, mér fannst það gaman).

og hér kemur brot úr píslarsögu jóns magnússonar prests:

nei grín.

ég er semsagt að mygla vegna þess að það er prófatíð eins og flestum ætti að vera kunnugt. nema emmaingum auðvitað. prófatíðin þeirra er soldið seinna.

ég flyt eftir segs daga
. það er geðveikt stutt. þegar ég flyt hef ég ekkert að gera í tæpan mánuð því vinnan mín byrjar ekki fyrren svona níunda júní. hótel edda jámm. ástæðu þess má einmitt rekja til seinnar prófatíðar emmainga.
skemmtileg tenging.

já. þannig að ef einhver er með vinnu fyrir mig í þennan tíma (16. maí - 8. júní) má hann endilega láta mig vita. sími eitthvað og ímeilið er hérna efst á hliðarröndinni.

kegs.
diss á
mulduroghauskúpuleg

sniðugt.

ég fór seinna að sofa í gær en ég ætlaði mér. ég lærði líka minna í gær en ég ætlaði mér. alltof minna. (ég veit maður segir ekki alltof minna, mig langaði bara til þess).
þetta varð til þess að ég vaknaði miklu seinna í dag en ég ætlaði mér. sem á eftir að verða til þess að í dag á ég líka eftir að læra minna en ég ætlaði mér.
frábært. nei.

ferlið er hafið. ég er farin að blogga meira. þetta gerist í öllum prófatíðum. jebb. en njótið þess á meðan það varir vegna þess að eftir segs daga flyt ég til akureyrar aftur. ég held að það verði ekki nettenging í íbúðinni minni.
skrýtið að segja "íbúðinni minni". heh.

ég veit ekki hvað ég á að gera næsta haust. kannski fer ég í ma. kannski verð ég áfram í mh. með því að ákveða þetta svona seint dreg ég verulega úr möguleikunum sem ég annars hefði haft á hvorum stað.
til að gera þetta skiljanlegra þá kem ég hér með dæmi:
-ef ég hefði strags valið að dvelja í emmhá hefði ég getað valið parísaráfangann (frönskuáfangi sem snýst einungis um það að afla fjár fyrir parísarferð sem er farin um miðja önnina) en nú get ég það ekki, þótt ég kjósi að vera áfram í emmhá.
-ef ég hefði strags valið að vera í emma hefði ég já ég veit ekki hvað hefði þá gerst en þessi setning minnir mig á brandara sem ég las á einhverju bloggi fyrir svolitlu síðan.

persónur brandarans:
bergþóra: stelpa í emma (ma).
emmi: kærastinn hennar bergþóru.
-þetta eru sannar persónur í skóla lífsins (grín, samt ekki).

brandari: er bergþóra í emma eða er emmi í bergþóru?
hohoho.

kegs.
af viðráðanlegum aðstæðum (nei, þetta er ekki innsláttarvilla, þetta eru viðráðanlegar aðstæður) hefur hefur katrín verið fjarlægð af línkalistanum mínum.

já krakkar, auga fyrir auga, tönn fyrir tönn.

þetta þykir mér miður, nú er þeim mun erfiðara fyrir mig að nálgast bloggið hennar. nú dugir ekki (eins og með önnur blogg sem ég skoða (flest þeirra)) að fara inná mitt blogg, finna línkinn og ferðast áfram.
kannski þýðir þetta bara að ég sé hér með hætt að skoða bloggið hennar. já ég held það bara.

sunnudagur, maí 08, 2005

af einhverjum ástæðum ólgar innan í mér pirringurinn. ég veit ekki af hverju.
mig grunar samt að upphaf pirringsins hafi verið við kvöldverðarborðið; rökræður um kostgæfni akureyrar.
að sjálfsögðu var ég hliðholl akureyri.
í fyrsta skipti (af mörgum sem þessi umræða hefur litið dagsins ljós á mínu heimili) var annar akureyringur (alvöru akureyringur, ég er bara gervi, bara innflytjandi) sem studdi mínar röksemdir og kom jafnvel með fleiri, akureyri til stuðnings. það var mjög gaman. þessi akureyringur er meira að segja komin yfir sjötugsaldur. þess vegna var það einstaklega skemmtilegt.
fljótlega hófust umræður um vegaframkvæmdir landsins, nánar tiltekið gangnagerð milli siglufjarðar og ólafsfjarðar.
kosningaloforð sjálfstæðisflokksins.
skipulögð mótmæli meðlimar.
skipulagður sigur sjálfstæðisflokksins.
paranoja?

maður spyr sig.

ef það er paranoja þá er það allavega ekki mín paranoja...
(vá... púnktar. ég geri ekki oft marga púnkta í röð lengur. nú þegar er ég búin að gera það tvisvar í þessari færslu).

staða tunglsins gæti reyndar spilað stórt hlutverk í þessum pirringi.

það sem gæti lagað pirringin minn núna:
-sól.
-að vera búin í prófunum.
-að vera á akureyri.
-að vera ein heima og geta blastað hevví hressandi tónlist og flippdansað við hana.
-napoleon dynamite.
-að vera komin


vá ég seivaði þetta sem draft klukkan 20.43 og þá var ég virkilega pirruð.
núna er ég geðveikt glöð og kát. þökk sé akureyring og afmælisbarni.

því miður hef ég ekki hugmynd um hvert framhaldið af síðasta púnktinum um gleðjandi efni átti að vera. sorrý.

ég þori varla að hætta mér fram því þá kannski missi ég gleðina niður aftur.
jæja ég ætla ekki að láta símtalið sitja á hakanum lengur, bara fyrir bloggaðdáendur. afmælisbörn ganga fyrir.

kegs.
ómar á afmæli í dag :)

til hamingju með afmælið ómar.

eftir viku fer ég til hans og held uppá afmælið hans með honum. það verður gaman.

ég er búin að kaupa afmælisgjöf. hann veit ekki hvað það er hoho.

pabbi sagði þvingað að það væri flott. haha. það var fyndið.

mútsjí.

væmið? mér er alveg sama.
ég elska birtuna um svona fimmleytið á vornóttum. þá líður mér aldrei eins og það sé nótt og mér finnst eins og ég geti vakað að eilífu og ekkert slæmt sé til í heiminum.

væmið? mér er alveg sama.

undanfarið hef ég verið að velta mér uppúr vanlíðan stelpu sem var einu sinni mikið í lífi mínu. mér finnst mjög leiðinlegt að henni líði svona illa en ég veit ekki hvort það sé við hæfi að ég hringi í hana og bjóði fram hjálp mína - þar sem við höfum lítið talað saman undanfarið.
ég efast um að þú fattir ekki hver þú ert. þú veist þá allavega að hugur minn liggur hjá þér.

væmið? mér er alveg sama.

fimmtudagur, maí 05, 2005

ég var að pæla í fatastílnum mínum.
auðvitað hefur tískan alltaf einhver áhrif á fatavalið á hverju tímabili. það er samt svo skrýtið að sumir vita alltaf hvað er mest inn og svona hverju sinni og kaupa sér alltaf boli og buxur og skó í takt við það. láta jafnvel ekki sjá sig í neinu sem fæst ekki í einhverjum hátískubúðum á þeim tíma.
mér finnst það kjánalegt.
ég kaupi mér oft eitthvað sem er löngu löngu komið úr tísku og hefur kannski aldrei verið neitt sérstaklega mikið í tísku heldur bara svona í áttina að því sem þykir flott.
ég var svona að pæla í þessu núna af því að í dag keypti ég mér pils sem mér fannst mjög flott en samt ekkert eitthvað æpandi sérstakt. bara mjög praktíst, fínt og mér fannst það flott.

já ég veit ekki alveg hvernig þetta kemur út allt saman en vonandi skiljast þessar pælingar.

en ólíkt mér að blogga um eitthvað svona. jæja. þannig er það þá.

ég ætla að fara að sálfræðast. próf númer tvö er á morgun.
búin með stærðfræði. það gekk svona upp og ofan. kemur allt í ljós síðar meir.

kegs.

miðvikudagur, maí 04, 2005

já þið lásuð rétt. það er komin ný færsla.

vá hvað mér er kalt á puttunum. ég get varla skrifað. og það er sko engin ástæða fyrir því eða neitt þannig. ég var ekkert úti eða að halda á klakaboxi eða neitt. ég er bara svona hvít og sums staðar blá. ég er meira að segja með svokallaðan nippusting og allt.

ég man eftir ragnheiði dönskukennaranum mínum í emma. hún var alltaf með nippusting. og það voru alltaf allir að tala um það.
hún er líka kölluð bíbí og hefur alltaf verið kölluð það. fullorðinn maður sem ég átti einu sinni orð við ræddi þennan kennara við mig sem bíbí. það var mjög skondið.
hún henti mér líka einu sinni út úr stofunni og skellti hurðinni á eftir mér af því að ég var að borða skyr í tíma.
kannski líkaði henni sérstaklega illa við skyr, ég veit ekki.
hún er búin vera svo lengi við kennslu í emma að hún kenndi hinum dönskukennaranum sem kennir við emma. haha. hversu úrelt er það. hún er líka pínu úrelt.

hvernig beygir maður úreltur? ég var að fletta þessu orði upp og það eina sem kemur í ljós er að maður "úreldist" og maður er "úreltur". það kemur hvergi fram hvað kona er í þessari stöðu. en kjánó.

sums staðar er líka pínu kjánó. maður gæti haldið að það ætti að vera sum staðar. en neibb. það væri þá rangt. ha.

vá ég elska íslenska málfræði og stafsetningu.
íslenska er awesome to tha max tungumál.

kaldhæðnislegt að tala um hversu frábær íslenska sé en hrósa henni á ensku. bjagaðri ensku meira að segja.

mér er aftur farið að finnast gaman að feitletra fullt af tilgangslausum orðum.

já ég var líka að breyta linkunum. gamli línkurinn hans ómars og gamli línkurinn hans heimis fengu að fjúka og olga sigþórsdóttir fékk línk.
auga fyrir auga, tönn fyrir tönn. þannig virkar bloggheimurinn krakkar. ef einhver hefur sett þig á línkalistann er vanvirðing að endurgjalda honum það ekki með því sama. þess vegna var ég snör í snúningum (ekki svo reyndar) og skellti einum á ollmund.
en þegar ég var að gera línkinn fyrir olgu sigþórsdóttur þá fattaði ég af hverju olga m.c. kallar sig olgu emmsé hahaha! af því hún heitir olga margrét celia. ekki af því að hún er með mc grín. ég fattaði þetta sumsé vegna þess að ef tveir heita það sama á línkalistanum mínum aðgreini ég þá oftast með fyrsta stafnum í næsta nafni.
gott stefanía.
nú og þá má nefna að ég breytti uppröðuninni smávegis. það eru komin toppblogg á svæðið krakkar. ég held ég fari bráðum að breyta þessu eitthvað meira. það er nefnilega að koma sumar og þá hefur maður ekkert að gera nema blogga. engin skóli sjáið til.

lagið:
beck - diskobox
djöfull er diskobox awesome to tha max lag.



ég eitra fyrir umheiminum
en það er allt í lagi
því umheimurinn eitrar fyrir mér
og öllum öðrum

mánudagur, maí 02, 2005

AHAHAHAHAHAHAHAHA! hahahahaHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH!

http://www.koreus.com/files/200408/super_doodie.html

nei sko, það er skylda að tékka á þessu. hahahaha. djöfull hló ég viðbjóðslega mikið.

sunnudagur, maí 01, 2005

vá hvað ég er södd.
það er alltaf morgunmatur með allri fjölskyldunni á sunnudögum um hádegi. pabbi (eða einhver annar úr fjölskyldunni, ég held að ég hafi aldrei gert það samt) fer út í bakarí og kaupir brauð - hollt og gott auðvitað, ekkert fransbrauð - og smá bakkelsi fylgir.

í dag bað ég pabba sérstaklega að kaupa ekkert óhollt vegna þess að ég er í megrun, eins og hver önnur unglingsstúlka. megrunin hefur þó ekki farið betur en svo að undanfarna daga hef ég borðað nammi fyrir allt árið (nei bara svona svipað magn og sá sem er ekki í megrun - ég var bara að ýkja sjáið til), þess vegna ætlaði ég ekki að borða bakkelsi í dag.
en pabbi neitaði og sagði að ég gæti bara haldið aftur af mér og hann myndi ekki kaupa mikið.

hvað tekur stefanía þá til bragðs? jú, fær sér bakkelsi. ekkert mikið en þó eitthvað. nýbúin að háma í sig kaffi, appelsínudjús með klaka og mikið magn af brauði með alls kyns góðgæti á. þar má helst nefna pestó, hummus og döðlumauk, egg, gúrku, lifrakæfu og sultu og svo mætti lengi telja (nei ekki svo mikið lengur, það er nú ekki mikið eftir til að telja upp).

jæja. þá er það bara hópferð á klósettið að æla.
nei þetta var nú grín - fyrir þá sem föttuðu það ekki (fyrir þá sem föttuðu það var þetta ekki grín (nei þetta var annað grín, ég var að gera grín að þessu orðalagi að eitthvað sé grín fyrir þá sem ekki fatta)).

en heyrðu krakkar. ég er í prófatíð. þá má maður borða eins mikið nammi og maður getur í sig látið. oj.

já kegs kannski bara.

péss. ég vil afsaka það að í einni efnisgreininni (paragraph fyrir þá sem tala ekki íslensku (grín eins og einhver sem talar ekki íslensku lesi bloggið mitt fattarðu)) talaði ég um sjálfa mig í þriðju persónu. það er eitt það ömurlegasta sem hægt er að gera. ég bið forláts.

kegs.
 

© Stefanía 2008